persevero
persevero, to abide, adhere strictly, continue steadfastly, persist, persevere
Could not find perseverantium in Logeion dictionaries.
perseverantium Verb: present active participle masculine genitive plural, Verb: present active participle feminine genitive plural, Verb: present active participle neuter genitive plural of persevero
- I Neutr., to abide by or adhere to strictly; to continue steadfastly, to persist, persevere in any thing (class.; syn.: persisto, permaneo).
- α With in and abl.: perseveras tu quidem et in tuā vetere sententiā permanes, Cic. Leg. 3, 11, 26; so, in suā sententiā, id. Phil. 4, 4, 11: in vitiis, id. Inv. 2, 2, 5: in errore, id. Phil. 12, 2, 5: in eo perseveravit, jus publicano non dicere, id. Prov. Cons. 5, 10; Vulg. Matt. 10, 22; id. Heb. 12, 7: nobiscum, continuing with us, id. Act. 27, 2.—
- β Impers. pass.: perseveratum in irā est, Liv. 2, 35; Cic. Verr. 2, 4, 39, § 85: in eo perseverandum putabat, Caes. B. C. 1, 26, 2.—
- II Act., to go on or proceed with steadily, to persist, persevere in any thing (class.); usually constr with an object-clause; rarely with acc. or abl.
- α With inf.: injuriam facere, Cic. Quint. 8, 31: aliquem conservare, Curius ap. Cic. Fam. 7, 29, 1: bello persequi, Caes. B. G. 1, 13, 4.—With acc. and inf: cum Orestes perseveraret, se esse Orestem, stuck to it, Cic. Lael. 7, 24; so, cum id facturos se perseverarent, Vell. 2, 92, 3.—
- β With acc.: neque te ipsum id perseverare et transigere potuisse, Cic. Quint. 24, 76: religiosam observantiam, Symm. Ep. 1, 90 (96).—In the pass.: ob haec illi quatriduo perseverata inedia est, Just. 12, 6, 15—
- γ With abl.: bellis continuis perseverare, Just. 38, 4, 11.
- —Hence, persĕvērans, antis, P. a., persevering; with abl.: perseverantior caedendis (hostibus), Liv. 5, 31, 4 (Madv. caedendi).—Absol.: perseverantissimus sui cultus, Val. Max. 6, 6, 1 ext.: perseverantissimum studium, Col. praef. 1, § 19: pertinaciter perseverans, Jul. Obseq. 64: valetudo, Plin. Ep. 1, 12, 9: perseverantissima pietas, Aug. Ep. 555.—Adv.: persĕvēranter, perseveringly: tueri, Liv. 4, 60, 5: tacere, Val. Max. 6, 1, 7.—Comp.: perseverantius saevire, Liv. 21, 10, 7.—Sup.: aliquem perseverantissime diligere, Plin. Ep. 4, 21, 3 (dub.; Keil, persevera).
I intr., ¶ 1 persévérer, persister : in sententia Cic. Leg. 3, 26 ; in errore Cic. Phil. 12, 5, persévérer dans une opinion, dans son erreur ; bellis continuis Just. 38, 4, 11, persister dans un état de guerre ininterrompue || [pass. imp.] non est ab isto perseveratum Cic. Verr. 2, 4, 85, il nʼy eut pas persistance de sa part, cf. Cæs. C. 1, 26, 2 || tremor perseverabat Plin. Min. Ep. 6, 20, 19, le tremblement persistait ¶ 2 continuer une action : una navis perseveravit Cæs. C. 3, 14, 2, un seul navire continua sa course, cf. Suet. Vesp. 6 || in horam fere decimam perseveravit Suet. Nero 21, il tint bon [il chanta sans discontinuer] jusquʼà la dixième heure environ.
II tr., ¶ 1 continuer, poursuivre : id, quod... Cic. Quinct. 76, continuer ce que... ; inedia perseverata est Just. 12, 6, 15, le jeûne fut continué ¶ 2 [avec prop. inf.] persister à soutenir que : Orestem se esse perseverabat Cic. Læl. 25, il ne cessait pas dʼaffirmer quʼil était Oreste || [avec inf.] continuer à, ne pas cesser de : perseveras me... revocare Cic. Fam. 9, 16, 8, tu persistes à me rappeler, cf. Cæs. G. 1, 13, 4 || [avec ut ] : ad urbem ut non accederem perseveravi Cic. Att. 9, 19, 4, jʼai persisté à ne pas vouloir aller à Rome.
- 1. volhouden, blijven bij, standvastig blijven in (m. in m. abl.) [in sententia; in errore; in vitiis; in eodem cognomine];
- 2. de vaart, reis (ononderbroken) voortzetten; ➤ una navis perseveravit;
- 3. (m. ut) erop staan dat;
- 4. (Plin. Min.) voortduren, blijven bestaan; ➤ tremor terrae perseverabat; II. tr. voortzetten, volharden in [id constantius]; (m. inf.) doorgaan [iniuriam facere]; (m. aci.) volhouden [Orestem se esse].
- perseverus, to abide, adhere strictly, continue steadfastly, persist, persevere: (navis) perseveravit, kept on its course, Cs.: in suā sententiā: in vitiis:in eo, ius publicano non dicere: perseveratum in irā est, L.: in eo perseverandum putabat, Cs.: iniuriam facere: aversari scelus, Cu.: se esse Orestem, persisted: id perseverare et transigere: ad urbem ut non accederem, perseveravi.
-
…, in eam partem ituros atque ibi futuros Helvetios ubi eos Caesar constituisset atque esse voluisset ; sin bello persequi perseveraret, reminisceretur et veteris incommodi populi Romani et pristinae virtutis Helvetiorum. Quod improviso unum pagum adortus esset, cum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…petere ne quid atrocius in P. Quinctium absentem sine causa facere conetur ; sin autem inimicissime atque infestissime contendere perseveret, se paratum esse omni recta atque honesta ratione defendere quod petat non deberi ; se iudicium id quod edat…
Cicero, pro Quinctio
-
…enim legatos omnes vident ; decreti nostri non omnes verba noverunt. retinenda est igitur nobis constantia, gravitas, perseverantia ; repetenda vetus illa severitas, si quidem auctoritas senatus decus, honestatem, laudem dignitatemque desiderat, quibus rebus…
Cicero, Philippicae
-
…eodem et de altero diximus, quod genus forma quaedam definitionis est ; si enim quaeratur idemne sit pertinacia et perseverantia, definitionibus iudicandum est. loci autem convenient in eius generis quaestionem consequentis antecedentis repugnantis ; adiuncti etiam eis qui…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…quo agitur quaeritur, duo sunt genera quorum in altero disputandum est aliud an idem sit, ut pertinacia et perseverantia ; in altero autem descriptio generis alicuius et quasi imago est exprimenda, ut qualis sit avarus aut qui sit…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…recte seu perperam facere coeperunt, ita in utroque excellunt ut nemo nostro loco natus adsequi possit iniuriam facere fortissime perseverat ; aut satis dare aut sponsionem iubet facere, et interea recusantis nostros advocatos acerrime submoveri. conturbatus sane discedit…
Cicero, pro Quinctio
-
…legatio est. quid autem non integrum est sapienti quod restitui potest cuiusvis hominis est errare ; nullius nisi insipientis perseverare in errore. posteriores enim cogitationes, ut aiunt, sapientiores solent esse. discussa est illa caligo quam paulo…
Cicero, Philippicae
-
…se hominum venditasset quid est hoc sponsio fit de capite ac fortunis tuis tu sedes et quiescis non persequeris non perseveras non perquiris cui dixerit Apronius, quis audierit unde hoc natum, quem ad modum prolatum sit si tibi aliquis…
Cicero, in Verrem
-
…sit et lautum. memini te mihi Phameae cenam narrare. Temperius fiat, cetera eodem modo. quod si perseveras me ad matris tuae cenam revocare, feram id quoque ; volo enim videre animum qui mihi audeat ista ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…quoniam talis occasio victoriae dimitteretur, etiam cum vellet Caesar, sese non esse pugnaturos. ille in sua sententia perseverat et paulum ex eo loco digreditur, ut timorem adversariis minuat. Petreius atque Afranius oblata facultate in castra sese…
Julius Caesar, Civil War