pleniter

plēniter, Adv. (plenus), vollständig, Th. Prisc. 1, 26. Hieron. in psalm. 17 u. 118. Augustin. serm. 143, 1 Mai. Ennod. epist. 5, 16 u.a. Eccl.

pleniter [LL] , to a full degree, extent, or scope, fully. b (w. vb. that denotes explaining) in detail. c795 quocumque vadas clerici qui servitium Dei ~iter peragant tecum eant Alcuin Ep. 74 p. 117; 796 vix consentimus substantiam nostram ~iter decimare Ib. 110 p. 158; 964 (11c) ut ~iter persolvant omnia que ad jus ‥ aecclesiae ‥ competunt ‥ ita ‥ ut semper aecclesiae servitia †~itur [l. ~iter] ‥ inde persolvantur CS 1136; 1077 ~iter prohibeo ne ‥ (Ch.) Chr. Rams. 203; c1087 notum vobis facio quod Baldewyno abbati abbatiam suam ‥ tam ~iter habere concedo ‥ sicut Edwardus rex ‥ sibi concessit Regesta 293 p. 131; multiplici litterarum scientia ~iter imbutus Ord. Vit. IV 10 p. 245; †938 (12c) ni ante obitum ~iter penitendo emendaverit quod deliquit CS 729.  b 798 nobis ~iter significare studuit Alcuin Ep. 144 p. 228; 1065 quamvis ‥ in singulis chyrographis possessiones ejusdem ecclesiae ~iter annotatae habeantur ‥ (Ch.) MonA II 286a; sed de isto superius ~iter diximus Osb. Glouc. Deriv. 234.

plēnĭtĕr (plenus), pleinement, complètement : Th. Prisc. 1, 26.