pleo
plĕo, ēre, v. n.,
- to fill, to fulfil, the root of plenus, q. v., compleo, expleo, suppleo: plentur antiqui etiam sine praepositionibus dicebant, Fest. p. 230 Müll.
pleo, Stammwort v. compleo, impleo, repleo, suppleo, Prisc. 5, 57; arch. plentur b. Fest. 230 (b), 4.
inveniet de meremio domini ~ones ad juga(
in ~onibus
plĕō, ēre, primitif de compleo, expleo, etc. ; pass. plentur Fest. 230.