pleonasmus
plĕŏnasmus, i, m., = πλεονασμός, in gram.,
- a pleonasm, Mart. Cap. 5, § 537 al.
verbis oris, ~us
quod dicit ‘piscinas aquarum’ ~us est ut sic ‘ore locuta est’
saga ‥ cilicia dici solent, quod autem post saga additur cilicina, ~us est
dicitur ~os quasi habundans ut ‘corvus niger’, ‘sic ore loquitur’
~os et sub eo parelcon et epanalepsis
~os ‥ accidit ‥ cum una pluresve dictiones ad legitimam constructionem non necessariae in oratione redundant
plĕŏnasmus (-os,) ī, m. , pléonasme : Capel. 5, 537, etc.