populatrix
pŏpŭlātrix, īcis, f. [populator],
- she that wastes or destroys (poet.): Siculi populatrix virgo profundi, i. e. Scylla, Stat. S. 3, 2, 86: catervae, Claud. Rapt. Pros. 3, 167.— Poet., transf.: populatrix Hymetti, apis, a rifler, Mart. 13, 104.
populātrīx, trīcis, f. (Femin. zu populator), die Verheererin, Verwüsterin, Stat. u.a.: übtr., p. Hymetti, apis, Mart.
~ices,devacceresses [? l. devaçteresses ]
et dum velificata veloci quasi tria miliaria maris ingressus fuisset, venerunt nuncii ab iniqua ~ice [vv. ll. muliere, pepulatrice ], ut ferunt, qui oculos illius si in his maris littoribus inventus fuisset, eruendo dempsissent
pŏpŭlātrīx, īcis, f. , celle qui ravage : Stat. S. 3, 2, 86 ; populatrix apis Mart. 13, 104, 1, lʼabeille qui butine.