populetum
pōpŭlētum, i, n. [2. populus],
- a poplar wood, Plin. 14, 6, 8, § 61.
pōpulētum, ī, n. (2. populus), der Pappelhain, Pappelwald, Plin. 14, 61.
~um locus ubi populus arbor crescit
pōpŭlētum, ī, n. (populus 2), lieu planté de peupliers : Plin. 14, 61.
pōpŭlētum, i, n.: pioppeto Plin.