populeus
populeus, of poplars, poplar-
pōpuleus, a, um: adj. (pōpulus), of the poplar tree; poplar-, 5.134.
pōpŭlĕus, a, um, adj. [2. populus],
- of or belonging to poplars, poplar-: frus, Enn. ap. Aus. Idyll. 5, 160 (Ann. v. 562 Vahl.): frondes, Verg. A. 8, 32; 10, 190; cf. Cato ap. Plin. 16, 21, 38, 92: corona, Hor. C. 1, 7, 23: umbra, Verg. G. 4, 511: silva, Sen. Herc. Oet. 1641.
pōpuleus, a, um (2. populus), von Pappeln, Pappel-, frus (= frons), Enn. fr.: frondes, Verg.: comae (Laub), Ov.: corona, Hor.
qui [Dinocrates architectus ] ~ea fronde coronatus et pelle leonis vestitus, inter turbas populi incessit
populnus et ~eus, a populo arbore
pōpŭlĕus, (13) a, um (populus), de peuplier : Virg. G. 4, 511 ; Hor. O. 1, 7, 23.
pōpuleus
adj.
- 2 populus, of poplars, poplar-: frondes, V.: corona, H.: umbra, V.