populito

pŏpŭlĭto, āre, v. freq. a. [populor],

• to lay waste, to plunder: fructus agrorum, Dig. 49, 1, 21 fin. (al. popularentur).

populito, āre (Intens. v. populo), verwüsten, verheeren, Papir. Iust. dig. 49, 1, 21. § 3 zw. (Mommsen populi traherentur).

pŏpŭlĭtō, āre (populo), tr., ravager : *Papir. Dig. 49, 1, 21.