praecellentia
praecellentĭa, ae, f. [praecellens],
- excellence (eccl. Lat.): praecellentia divinitatis, Tert. Apol. 23.
praecellentia, ae, f. (praecellens), die Vortrefflichkeit, Tert. apol. 23.
tam ex dignitate gradus, quam ex scientie ~ia
tria sunt in verbo mentis que verbo Christi maxime congruunt, viz. veritatis relucentia, voluntatis complacentia, primitatis ~ia
nec tedeat apostolice dignitatis ~iam
prout exigit plenitudo sue potestatis et ~ia sui fori
in quibus non apparet ingenii vivacitas et nature quedam ~ia
ego, pudore vel negligentia hactenus dilatus, tue ~ie tandem nostre manus primicias dedicavi
ea ‥ vestre ~ie humili sermone vero et plano significamus
quod regalis ~ie sublimitas proprio motu, et arbitrio, et ‥ suo jure regio tam ferviter exequitur
præcellentĭa, æ, f. , supériorité, excellence : Tert. Apol. 23.