praecelsus
praecelsus, lofty, towering
Frieze-Dennison Vergil
praecelsus , a, um: (adj.), very high, lofty, 3.245.
prae-celsus, a, um, adj., very high or lofty (class.; poet. and late Lat.; cf.: arduus, sublimis, excelsus).
- I Lit.: rupes, Verg. A. 3, 245; Sulp.Sev. Chron. 2, 15, 9.—
- II Trop.: Fortuna, Stat. S. 3, 3, 85.—Comp., Ambros. Fid. 4, 1, 7; id. in Luc. 3, 3, 37 (but Cic. Verr. 2, 4, 48, § 107, perexcelso, B. and K.).
prae-celsus, a, um, sehr hoch, sehr erhaben, rupes, Verg. Aen. 3, 245: übtr., fortuna, Stat. silv. 3, 3, 85: Compar. v. Pers., Ambros. de off. 2, 14. § 66; de fide 4, 1. § 7; in Luc. 3, 3. § 37. Salv. de gub. dei 6, 13, 72: Superl., praecelsissimus domnus, Alcim. Avit. epist. 5 in. – ➳ Cic. Verr. 4, 107 jetzt perexcelso.
qui praecelsa rudis scandit fastigia turris
nisi me ventus tue postulationis a puppi ~a pavidum inter marina praecipitasset monstra
palacia mirabar intra ~os muros altissima
te quidem, pastor ~e, ‥
hanc ecclesiam ~ae Dei genitrici condidit
invenit dominam suam de paupere ditissimam, de abjecta ~am, de lacrimante jocundissimam
princeps Wallie ‥ cum ~is tironibus fecit vigilias suas in ecclesia Westmonasterii
rex ‥ Tudvael ‥ / sub quo servator Praecelsi pastor ovilis / eximium columen vigili tutamine mandris / praefuit
præcelsus, (16) a, um, très élevé, très haut : Virg. En. 3, 245 || [fig.] Stat. S. 3, 3, 85 || -sior Ambr. De Fide 4, 1, 7.
prae-celsus
adj.,
- lofty, towering: rupes, V.