praeceptrix
praeceptrix, a preceptress
praeceptrix, īcis, f. [praeceptor],
- a preceptress (class.): sapientiā praeceptrice, Cic. Fin. 1, 13, 43: praeceptrix et magistra, Vitr. 10, 1.
praeceptrīx, trīcis, f. (Femin. zu praeceptor), die Unterweiserin, quā (sapientiā) praeceptrice in tranquillitate vivi potest, Cic. de fin. 1, 43: omnis est machinatio rerum naturā procreata ac praeceptrice et magistrā mundi versatione instituta, Vitr. 10, 1, 4.
ille, timens vel supervacuum dictum dive ~icis negligere ‥
cum viro suo et amicis ~icis sue monitis obtemperavit
præceptrīx, īcis, f. (præceptor), celle qui enseigne, maîtresse : Vitr. Arch. 10, 1, 3 ; sapientia præceptrice Cic. Fin. 1, 43, à lʼécole de la sagesse.
praeceptrīx īcis, f
- praeceptor, a preceptress: quā (sapientiā) praeceptrice.