praedicator

praedĭcātor, ōris, m. [1. praedico].

• In gen., one who makes a thing publicly known, a proclaimer, publisher, crier (postclass.), Ap. Met. 6, 8, 6.—
• II In partic.
• • A One who publicly commends a thing, a praiser, eulogist (class.): beneficii, Cic. Balb. 2, 4: te ipso praedicatore ac teste, id. Fam. 1, 9, 6; Plin. Ep. 7, 33, 2.—
  • B In eccl. Lat., a preacher, Tert. adv. Marc. 4, 28 med.: gentium (cf. Paul), Sulp.Sev. Ep. 1, 6; Vulg. 1 Tim. 2, 7.

praedicātor, ōris, m. (1. praedico), I) der öffentliche Ausrufer, Apul. met. 6, 8. – II) übtr.: A) als t. t. der Kirchenspr., der Verkündiger (Prediger) des Evangeliums usw., Tert. adv. Marc. 4, 28. Augustin. conf. 6, 2: pr. gentium (v. Apostel Paulus), Sulp. Sev. epist. 1, 6. – B) prägn., der Lobpreiser, Lobredner, Cic. Brut. 233; ep. 1, 9, 6.

praedicator [CL] 1 one who proclaims, preacher; b (w. obj. gen.); c one who preaches to (w. hearer in gen.); d (w. ref. to charitable object). verbum Domini ‥ diligenter docuit. ‥ provolutis genibus ante pedes ~oris V. Cuthb. II 6; nostram gentem per ~ores, quos huc direxit, ‥ aeternae libertatis fecit esse participem Bede HE II 1 p. 78; misit Augustinum cum aliis ~oribus in Brittaniam R. Niger Chr. II 141; s1197 surrexit quidam praediator [v. l. praedicator] egregius in Francia qui usuram maxime conabatur extirpare Oxnead Chr. 100; s1224 Ricardus ‥ sacerdos et ~or Mon. Francisc. I 493; a precher, ~or [v. l. dicator], evangelizator CathA.  b quondam dominicae resurrectionis incredulus negator, sed visis vulnerum cicatricibus credulus ~or [gl.;i. doctor] Aldh. VirgP 23 p. 255; ~oribus evangelii (Lit. Papae) Bede HE II 8 p. 95; illo ingenue resistente, ultro processit alius nullo poscente, qui scriptor, ~or et signifer esset fallaciae Gosc. Lib. Mild. 10; ex quo Gregorius papa Augustinum et Mellitum aliosque ~ores verbi Dei in Angliam misit Ord. Vit. III 15 p. 160; c1233 recogita quod ‥ scripturarum es ‥ expositor, crucis Christi ~or Gros. Ep. 10 p. 49; 1425 frater W. Melton, ordinis Fratrum Minorum, sacre pagine professor, verbi Dei famosissimus ~or Mem. York II 156; 1583 ~or verbi Dei Pat 1236 m. 24.  c futurus multorum populorum ~or erudiebatur Alcuin WillP 4; egregius mundi ~or Ib. 6.  d c1223 prohibemus ne sine literis nostris, ad fidelium elemosynas postulandas, aliquis admittatur ~or Ch. Sal. 153; 1225 ~ores fabrice ecclesie ‥ euntes ‥ ad petendum elemosinas ad dicte ecclesie fabricam Pat 518; 1231 frater Robertus, ~or operationis ecclesie ‥ de Abbodesbiry Ib. 426; 1247 nullus ~or questuarius in ecclesiis admittatur nisi nostra ‥ fulciatur auctoritate Conc. Syn. 412. 2 (frater ~or) friar preacher, Dominican friar; b (ellipt., ~or). 1229 faciat habere fratribus ~oribus Oxonie iiij fusta in balliva sua Cl 191; 1275 unam placeam terre ‥ ubi homines de Linc’ solebant ludere fratres predicatores et alia aisiamenta habere Hund. I 312a; 1333 prior et fratres ordinis fratrum ~orum de Berewico super Twedam RScot 256a; 1358 fratribus ~oribus, Augustinensibus, et Carmelitis dicte ville ‥ lego xx s. Feod. Durh. 6; 1419 de ponte juxta fratres predictores habendo MGL I 713; s1424 decollati sunt et in ecclesia fratrum ~orum inhumati Plusc. XI 3.  b a1226 concessi et presenti carta confirmavi Deo et canonicis ordinis ~orum placiam illam DL DeedsLS 59; s1257 concessa est mansio fratribus Bethleemitis ‥ quorum habitus similis est habitus ~orum M. Par. Maj. V 631; in hoc aggravatur hec corruptio, quod quilibet corrigit pro sua voluntate . ‥ sed ~ores maxime intromiserunt se de hac correctione Bacon Tert. 93; s1299 item in eodem anno constituit papa ne ~ores seu minores predicarent sine licencia Feudal Man. 117; unde ‥ ~orum ordinem propter sacre scripture studium et proximorum salutem principaliter institutum constituciones pronunciant eorundem R. Bury Phil. 6. 86; 1274 invitis parentibus qui eum monachari volebant, ~orum ordinem est ingressus Wals. HA I 12.

prædĭcātŏr, (15) ōris, m. (prædico), ¶ 1 crieur public, héraut : Apul. M. 6, 8 ¶ 2 prôneur : Cic. Fam. 1, 9, 6 ¶ 3 prédicateur, celui qui évangélise : Tert. Marc. 4, 28.

praedicator , oris. m.
傳言。讚。嘉奖者。

Suggest a Translation
See an image

praedicātor ōris, m

• 1 praedico, a public praiser, eulogist: benefici.