praediligere

praediligere [CL prae-+diligere] 1 to have an especial liking for, to prefer or love greatly. latus omne pererrans / ambitio reptat predilexitque colendum / pro laribus montem Hanv. IV 19; ordine servato sic conformatur amori / verus amor; se prediligat omnis homo Walt. Angl. Fab. 61. 38. 2 (p ppl. praedilectus very dear, greatly preferred or beloved. ~ae Dei abbatissae Byrht. V. Osw. 427; ea ‥ quae in loco sibi ~o gessit Ib. 462; c1192 nostro ~o O. dapifero Regesta Scot. 347; Petrus Bles. Bath. archid. dilecto et ~o nepoti suo E. priori de monasteriolo P. Blois Ep. 131. 386A; amico suo ~issimo Chr. Rams. 379; ceteri apostoli a Domino ~i Concl. Loll. XXXVII 25; 1439 fidelis et ~i consiliarii nostri, Roberti Bekynton I 12.