praedicatrix
praedĭcātrix, īcis, f. [praedicator],
- she that makes known (post-class.): summarum potestatum, Tert. Anim. 46.
praedicātrīx, trīcis, f. (Femin. zu praedicator), die Bekanntmacherin, Tert. de anim. 46. Augustin. serm. 288, 4.
tam jucunda compositio corporis mox quasi praeco fuit, ~ix et nuntia eterne sue jucunditatis
mulieribus tamen semper in penitentia injungendum est quod sint ~ices virorum suorum ‥ unde peccatum viri sepe mulieri imputatur si per ejus negligentiam vir ejus non emmendatur. ‥ debet ‥ in cubiculo ‥ virum suum blande alloqui et si durus est et immisericors ‥ debet eum invitare ad misericordiam
prædĭcātrīx, īcis, f. , celle qui annonce : Tert. Anim. 46.