praedictio
praedictio, a foretelling, prediction
praedictĭo, ōnis, f. [2. praedico].
- A premising, in rhet., Quint. 9, 2, 17.—
- II A foretelling, prediction.—In sing.: praedictio mali, Cic. Div. 2, 25, 54; 2, 42, 87 sq. —In plur.: vatum, Cic. Div. 1, 2, 4; id. N. D. 2, 3, 7; Suet. Tib. 14.
praedictio, ōnis, f. (praedīco), I) das Vorhersagen, Quint. 9, 2, 17. – II) die Vorherverkündigung, Prophezeiung, Cic. u.a.
rex ‥ veniens Salopiam ‥ ubi domini R. de M. avunculus et nepos, ad ~onem et promocionem pacis per comites de R. et A. et alios bonam formam pacis regis promittencium ‥ se reddiderunt
prædictĭō, (15) ōnis, f. , ¶ 1 action de prédire : Cic. Div. 1, 9 ¶ 2 prédiction (chose prédite) : Cic. Div. 1, 98 ; 2, 54 || v. prolepsis ¶ 3 action de dire dʼavance, énonciation préalable : Quint. 9, 2, 17.
- 1. (postklass.) het van tevoren noemen;
- 2. voorspelling, profetie.
praedictiō ōnis, f
- prae+DIC-, a foretelling, prediction: mali: vatum.