praedictivus

praedictīvus, a, um, adj. [2. praedico],

• foretelling, predictive; in medicine, prognosticating: item libro praedictivo, quem προρρητικόν appellavit (Hippocrates), Cael. Aur. Acut. 1, 12, 100.

praedictīvus, a, um (praedīco) = προῤῥητικός, vorher anzeigend, prognostisch, liber, Cael. Aur. de morb. acut. 1, 12, 100.

prædictīvus, a, um, qui prédit : C. Aur. Acut. 1, 12, 100.