praedives
praedives, very rich, affluent
Frieze-Dennison Vergil
praedīves, itis: (adj.), very rich, opulent, wealthy, 11.213.
prae-dīvĕs, ĭtis, adj.,
- very rich, very plentiful (not in Cic. or Caes.; opp. inops pecuniae), Liv. 45, 40: praedives et praepotens, Tac. A. 15, 64: Senecae praedivitis hortos, Juv. 10, 16: Licinus, id. 14, 306: praedivite cornu Auctumnum, Ov. M. 9, 91.
prae-dīves, itis, sehr reich (Ggstz. admodum inops pecuniae), Liv. u.a.: verb. praedives et praepotens, Tac.
erat namque quaedam ~es matrona, regali ex progenie orta
possessiones ‥ priori et conventui nostra donatione vel quorumlibet laicorum ~itum largitione ‥ concessas
rex ~es in imperio, gloriosus in palatio, terribilis in regno
quidam ‥ ope ~es et potestate
si accesserit pauper ‥ ad hominem ~item et prepotentem
non enim contentus fuit ~es Retributor ille bonorum
ut itaque his tribus modis in cura ~itis alicujus famulatim exhibere videmus
nam quidam ~es dum excommunicatus moreretur, post novem annos uxor ejus moriens filios petit ut juxta virum suum sepeliretur
nutabat ~es ille quo transferret condigne hoc mirabile sanctificium
gratiam ‥ domini regis et omnium ~itum terre ‥ adquisierat
reliquit ecclesiam suam ~item, prediis undecunque adquisitis
~es est ‥ et satis felix urbs vestra ‥ . quot ‥ castra! quot naves!
terra ‥ ~es erit et opulenta, fluens lacte et melle
prædīvĕs, (13) ĭtis, très opulent, très riche : Liv. 45, 40, 3 ; Tac. Ann. 15, 64 ; Ov. M. 9, 91.
prae-dīves itis, adj.,
- very rich, affluent: Perseus, L., Iu.: praedivite cornu Autumnus, O.