About Report a problem

Menu

praeficere

praeficere [CL] 1 to make or do previously. 1263 maxime cum dominus rex contra juramentum suum quod prestitit in coronacione sua premissa facere vel concedere non potuit, nec sui subditi vice versa contra juramentum fidelitatis quod eidem domino regi preffecerunt predicta in se suscipere Powicke Studies 239. 2 to appoint (to a responsible position as); b (w. dat.) to put in charge of, set over (person, institution, or sim.); c (w. in & acc.). prior canonicorum Cisterciensium missus ‥ ad quamdam domum monialium pro priorissa ibidem ~ienda Spec. Laic. 61; 1418 ipsum fratrem T. abbatem predicti monasterii jure electionis hujusmodi prefecimus Reg. Cant. 49.  b tibi simul et eis quibus te regendis divina praefecit auctoritas Bede HE pref. p. 5; dux ‥ coenobio Cadomensi abbatem primum ~eret V. Gund. 9; Odonem fratrem populo Gallie Belgice ‥ prefitiens W. Malm. GR III 233; collateralis mea ‥ quam omnibus gazis et potestatibus in toto prefeci regno meo Ord. Vit. V 10 p. 382; 1214 de consilio ‥ cancellarii, quem episcopus Lincolniensis scholaribus ‥ ~iet MunAcOx I 2; prior qui de illis xiij predicte domui regende ~ietur, per me ‥ eligetur Reg. Paisley 2.  c 1324 magistrum W. de Buxton eisdem domui, collegio, et societati, in magistrum ~io Stat. Mich. Cantab. 641; 1595 in locum ‥ morientis personam ‥ eligere, nominare et ~ere Pat 1431 m. 18.

Saved

Recent