praefidens
praefidens, too trustful, over-confident
Could not find praefido in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
prae-fīdens, entis, Part. [fido],
- trusting too much, over-confident (rare but class.): exsultantem te et praefidentem tibi Repriment legum habenae, self-confident, rash, Poët. ap. Cic. de Or. 3, 41, 166; so, homines sibi praefidentes, Cic. Off. 1, 26, 90.—Adv.: praefīdenter, too confidently (late Lat.); comp.: praefidentius, Aug. Ep. 55.
praefīdēns, entis (prae u. fido), zu sehr vertrauend, sibi, allzu selbstvertrauend, allzu vermessen, Cic. de off. 1, 90. Tragic. poët. vet. b. Cic. de or. 3, 166. Augustin. in psalm. 103. serm. 4. no. 16.
præfīdēns, (16) tis, qui a une très grande confiance : sibi Cic. Off. 1, 90, qui a trop de confiance en soi-même, présomptueux.
prae-fīdēns entis, adj.,
- too trustful, over-confident: te praefidentem tibi Repriment legum habenae, C. poët.: homines sibi.