praelium
praelĭum, praeliāris, praeliā-tor, praelĭor, v. proel.
Repræsaliæ. Statuta Massil. lib. 2. cap. 30 :
Statuentes insuper quod laudum unum vel Prælia quod vel quæ concessa sint a Potestatibus vel Consulibus vel Rectoribus civibus Massiliæ, rata et firma habeantur per sequentes Consules aut Rectores Massiliæ.Vide Pignorantia.
Litteræ quorumdam baronum militum Franciæ pluribus sigillis sigillatæ, declarantium nullum adversus dominum regem movere voluisse Prælium ; sed dumtaxat adhærere duci Aurelianensi, ad vindictam habendam de siccariis, qui patrem suum occiderunt.
In singulis autem metropolitanis ecclesiis factum est super hoc concilium speciale, videntibus quibusdam et consulentibus, quod extinctum in ecclesia Domini luminare minus(per quod intelligitur imperator) reaccenderetur de novo, et fieret imperator, qui posset præliari Prælia Dei.
Apud Comacum quoque quicquid habebamus, præter Prælium et jacere nostrum, præter exercitum et equitationem pro servientis beati Dionysii submonitione.Sed legendum videtur
Prandium, pastus. Vide in hac voce.
(praelium, praelior) see proeli-.