praelocutio

praelŏcūtĭo, ōnis, f. [praeloquor], a speaking before.

• I Lit. (post-Aug.), Sen. Excerpt. Contr. 3 praef.—
• II Transf., a preface, preamble, Aug. Doctr. Chr. 4, 2.

praelocūtio, ōnis, f. (praeloquor), die einer Rede, Schrift vorausgeschickten Einführungsworte, die Vorrede, das Vorwort (vgl. praefatio no. III, b), Sen. exc. contr. 3. praef. § 11. Frontin. 3. praef. in. Augustin. epist. 147. § 5 u. 6 11; de doctr. Christ. 4, 2.

praelocutio [CL] 1 pronouncement about the future. secundum hanc itaque Domini ~onem maledictus est populus ille [sc. Judei] Gros. Ep. 5 p. 35. 2 preliminary discourse or announcement, preamble. 673 cum ‥ explessem ~onem, interrogavi unumquemque eorum per ordinem si consentirent (Conc.) Bede HE IV 5 p. 215. 3 preliminary or previous discussion, negotiation, or arrangement. ut hoc totum impleatur, quod in nostra consultatione dictum est vel in nostra ~one stat (Quad.) GAS 175; hec sunt dominica placita regis nec pertinent ‥ ministris ejus, sine diffinitis ~onibus (Leg. Hen. 10 4) GAS 556; cum inter vos et ‥ sorores ordinis S. Clare ‥ ~ones habite fuerint super ecclesia de C. ‥ per vos ‥ concedenda et ipsis ‥ obtinenda Cl 115 m. 12d.; ~o facta fuit, quod comes Flandrie daret filiam suam filio regis Anglie Ann. Ang. & Scot. 378; secundum ~onem ‥ apposuerunt duas scalas ad murum abbatie ‥ et murum transivit Thorne 2056; omnes alii tractatus et ~ones ‥ annullabuntur Wals. HA I 294.

prælŏcūtĭō, ōnis, f. , le fait de parler avant : Sen. Rhet. Contr. 3, præf. || [fig.] préambule : Aug. Doctr. Chr. 4, 2.

*praelocutio, onis. f.
序文。小引。

Suggest a Translation
See an image