praeludo
Could not find praelusit in Logeion dictionaries.
praelusit Verb: perfect active indicative 3rd singular of praeludo
prae-lūdo, si, sum, 3, v. a., to play beforehand, by way of practice or trial; to prelude, rehearse (post-Aug.).
- I Lit.: Nero Pompeiano praeludit, sings beforehand, preludes, Plin. 37, 2, 7, § 19: tragoediis, Gell. 19, 11, 2.—With acc.: pugnam praeludere, to prepare one's self for fighting, Rut. Itin. 1, 257.—
- II Trop.: aliquid operibus suis praeludere, to premise, preface, Stat. S. 1 praef.: ac Mariana quidem rabies intra Urbem praeluserat, quasi experiretur, had only made a prelude, Flor. 4, 2, 2: sic maria bello quasi tempestate praeluserant, id. 3, 6, 1.
prae-lūdo, lūsī, ere, vorspielen, ein Vorspiel machen od. halten, der Übung od. Probe wegen, Probe halten, I) eig., m. Dat., Nero praeludit Pompeiano, singt vorher zur Probe für das Theater des Pompejus, Plin. 37, 19: pr. tragoediis, Gell. 19, 11, 2: m. Acc., discursu sacro proelia, Avien. descr. orb. 1366: pugnam glebis, sich zum Kampfe vorbereiten, Rutil. Nam. 1, 257. – II) übtr., m. Dat., sperata mundo pignora, Claud. laud. Stil. 2, 336 sq.: magnis fatis, Claud. VI. cons. Hon. 68: aliquid operibus suis, vorausschicken, Stat. silv. 1. praef. – absol., rabies Mariana iam intra urbem praeluserat, quasi si experiretur, Flor. 4, 2. § 2.
See: praeludere
prælūdō, lūsī, lūsum, ĕre, ¶ 1 intr., préluder : Plin. 37, 19 || [fig.] préluder à [av. dat.] : Gell. 19, 11, 2 ¶ 2 tr., pugnam Rutil. Red. 1, 257, préluder au combat || faire en manière de prélude : aliquid alicui rei Stat. S. 1, pr., 10, écrire une préface à qqch.
- 1. een voorspel ontwerpen;
- 1. een proef nemen met, uitproberen.