praevaricator
praevaricator, a sham accuser, collusive prosecutor, unfaithful advocate, prevaricator
Could not find praevaricatorem in Logeion dictionaries.
praevaricatorem Noun: masculine accusative singular of praevaricator
praevārĭcātor, ōris, m. [praevaricor],
- one who violates his duty; esp. of an advocate who is guilty of collusion with the opposite party, a sham accuser or defender, a prevaricator (class.): praevaricatores a praetergrediendo sunt vocitati, Paul. ex Fest. p. 226 Müll.: praevaricator significat eum, qui in contrariis causis quasi varie esse positus videatur, Cic. Part. 36, 126: praevaricatorem esse eum ostendimus, qui colludit cum reo, et translaticie munere accusandi defungitur, eo quod proprias quidem probationes dissimularet, falsas vero rei excusationes admitteret, Dig. 48, 16, 1: praevaricator autem est quasi varicator, qui diversam partem adjuvat, prodita causa sua, ib. 3, 2, 4; Cic. Div. in Caecil. 18, 58: praevaricatorem sibi apponere, id. Phil. 2, 11, 25.—With gen.: praevaricator Catilinae, Cic. Pis. 10, 23: causae publicae, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 11, 1.—
- II A sinner, transgressor (eccl. Lat.): legis, Vulg. Rom. 2, 25; id. Gal. 2, 18. —
- B Esp., an apostate: nos praevaricatores eos existimamus qui susceptam fidem et cognitionem Dei adeptam relinquunt, Hilar. in Psa. 118, 15, 11: Dei, Lact. 2, 16; cf. Tert. ad Marc. 4, 43.
praevāricātor, ōris, m. (praevaricor), der Pflichtverletzer, der Übertreter seiner Pflichten, bes. v. Anwalt, Ankläger, der es zugleich mit der Gegenpartei hält, Cic., Plin. ep. u. ICt. (vgl. Isid. orig. 10, 223): mit folg. Genet., Catilinae, Scheinankläger, Cic.: dei, Lact.: causae publicae, Verteidiger zum Schein, Cic.
juris consulti ‥ vocant ‥ privaricatorem qui modo hujus, modo illius, partis est, et ‘qui adversarii causam adjuvat prodita causa sua’, et qui ‘colludit cum reo’
~ores [gl.: mali expositores ]
~ores, susurrones, et magnatum adulatores, pervertentes omnia, sinistre interpretantur universa
Liwelinus princeps Wallie, immemor pacis et federis inter dominum regem ‥ et ipsum ‥, ~or una cum David germano suo
~or in causa domini sui [sc. comitis Lancastrie ] reddidit se domino regi
in hoc facto ‥ prevaricantes prevaricati estis vere leges amicitie, trepidantesque amplius trepidastis quam de amico amicum oportuit trepidare. ‥ redeat ‥ nunc ~or ad cor
fit ut varicari transgredi significet. ‥ hic privaricator is dicitur quicunque ab officii sui prescripto ‥ aberrat, sive perfidia ac malicia, sive imprudentia vel negligentia id fiat
pene omnia [jurata ] ita perperam mutavit, quasi ad hoc tantum jurasset ut ~orem sacramenti se regno toti ostenderet
ne ~or obediencie publicem quibus pactionibus et cautionibus optenta sint que ‥ a domino papa indulta esse jactitant qui ecclesiam persequuntur
ut quicunque transgressor exstiterit quasi ~or quadragesimalis jejunii habeatur(
legirumpi, plebicitorum abusores, vel ~ores [v. l. privaricatores; gl.: ] plebi statutorum ‥ fustigentur, puniantur, vel capitali sententia condempnenturdepessurs ,desusurs ,pesuris
imprecabatur [sc. abbas ] ulterius contra ~orem sue legis metro Ovidiano
aut ordinis nostri prelibati ~ores seu visitationem tuam recusantes
theomaca sum. nam parentes mei huc usque †prevaritores [(l. ~ores; cf. ] vobis extitere: gentes ‥ prevaricatrices NLA II 352
virguncula, focum incidens ‥, facie combusta digitisque ‥ amissis ~orum parentum peccatum luit
quia Adam ~or extitit et isti quoque praevaricatione ejus obnoxii fuere
ut ‥ qua hora diei ~ores paradiso expulerat, ea confessorem in paradisum induceret
claudere caelum potuit ~oribus et aperire conversis
ne dum minorem quam oporteat reverentiam exhibueritis, non solum ~ores verum etiam infideles judicemini
per primum ~oris lapsum ‥ facti sumus impotentes et infirmi
Adam, ~or primus, in quo omnes originaliter peccaverunt
in criminibus, non est in possessionibus potestas vestra. propter illa ‥ et non propter has acceptistis claves regni celorum, ~ores utique exclusuri, non possessores
ante terribilem divine majestatis thronum cum ~oribus preceptorum Domini
Domine ‥ certe si minus te movet lapsus Adam ~oris tui ‥
legebam ‥ populum verborum Dei ~orem ‥ per Arabiae deserta sparsim cecidisse
de casu ~oris angeli et sociorum ejus penitus reticuit
angelo ~ore per quem omnis adversitas inrepsit in genus humanum
viam vite, quam apostata angelus et homo ~or male servando [sic ] perdiderant
maligni spiritus tanto sunt malitia prestantiores ‥ quanto ~ori fuerant angelo prava voluntate conjunctiores
~ores angeli quorum dyabolus princeps est
juris servator sis, non fidei violator, / veri perversor, nec recti prevaricator
praefaricator,reccileas
prævārĭcātŏr, (13) ōris, m. (prævaricor), ¶ 1 prévaricateur : Dig. 48, 16, 1 ; Cic. Part. 126 ; prævaricatorem sibi apposuisse videri Cic. Phil. 2, 25, paraître de connivence avec lʼaccusation || [avec le gén.] : prævaricator Catilinæ Cic. Pis. 23, faux accusateur de Catilina (accusateur dʼintelligence avec lʼaccusé, accusateur pour la galerie), cf. Cæl. d. Cic. Fam. 8, 11, 1 ¶ 2 [Eccl.] traître à la loi, à la foi, etc. : Vulg. Rom. 2, 25 ; Lact. Inst. 2, 16.
praevāricātor ōris, m
- praevaricor.—In law, a sham accuser, collusive prosecutor, unfaithful advocate, prevaricator: praevaricatorem mihi opponere: Catilinae.
PRAEVARICATOR
PRAEVARICA´TOR[SENATUSCONSULTUM TURPILIANUM. ]