primordialis
prīmordĭālis, e, adj. [primordia],
- that is first of all, original, primordial (eccl. Lat.): lex, Tert. adv. Jud. 2: causa, Amm.30, 1.—Adv.: prīmordĭālĭter, from the beginning, originally (post-class.): in regiones suas, unde primordialiter exsistunt, corpore naturaliter feruntur, Claud. Mamert. Stat. Anim. 2, 5; Aug. Trin. 3, 9.
prīmōrdiālis, e (primordium), allererst, ursprünglich, causa, Amm. 30, 1. § 1: lex, Tert. adv. Iud. 2.
expleto igitur, licet summatim, ~i expositionis nostrae ordine
illud depositum sub quo omnis spei pristine collocaverat ~e secretum
propter distantiam a suo principio primo et ~i
si enim beatus Jeronymus, ab infancia in fundamentis ~ibus scienciarum ‥ enutritus
ut spiritum ad imaginem Trinitatis creatum post presentis miserie incolatum ad suum reducat ~e prototypum
conatur illam [sc. execucionem voti ] ad novos reducere tractatus, et amfractus, ad ~ia reducendo principia, quasi materia non sit satis trita et notoria
haec est illa divisio ~is qua divisit Deus inter lucem et tenebras
quasi quodam modo quattuor dierum munera ~es quattuor dierum creationes designarent
ad creationem ~is materie ex qua omnia creata sunt
quid ‥ sit yle, quid ~is materia investigaverunt multi, sed pauci veritatem assecuti sunt
vide quod tribus nominibus appellant materiam illam ~em iiij elementorum
de opere ~i sex dierum
prīmōrdĭālis, e (primordium), primordial : Tert. Jud. 2.
Verbum primordiale, apud Tertull. adv. Judæos cap. 2.
Primordialis causa, apud Ammian. lib. 30. initio.
Hos quædam terra quæ vocatur Schiacca regalis dominii, sed dehabitata, Primordialiter receptavit.Utuntur præterea S. August.