primoplastus
prīmoplastus, i, m. [vox hibr., from primus - πλαστός],
- the first - created (eccl. Lat.), Prud. Cath. 9, 27.
prīmōplastus, a, um (primus u. πλαστός), zuerst geschaffen, Prud. cath. 9, 17. Interpr. Iren. 2, 9, 1.
prīmoplastus, a, um, formé, créé le premier : Prud. Cath. 9, 17.