primor
prīmor, v. primoris
➳.
- 1. eerst, voorst, het voorste deel; vooraan, voorin [pars; digiti vingertoppen; dentes voortanden]; ➤ primori in acie versari; (metaf.) primoribus labris attingere of gustare alqd met het puntje v.d. tong dwz. zich oppervlakkig, vluchtig met iets bezighouden; primori Marte in het begin v.d. oorlog; — subst. prīmōrēs, um m (milit.) de voorste gelederen: dimicare inter primores; ad primores provolare;
- 2. voornaam, aanzienlijk [feminae]; — subst. prīmōrēs, um m de voornaamsten, invloedrijksten [populi; equestris gradūs].