primoticus
prīmōtĭcus, v. primotinus.
prīmōticus, a, um (primus), zuerst gewachsen, frühzeitig, Apic. 4, 184 (von Schuch als Glosse weggelassen).
prīmōtĭcus, a, um, précoce : *Apic. 4, 184.
Gustum de præcoquis sic facies, duracina Primotica pusilla præcoquia purgabis, etc.