privatarius
prīvātārĭus, a, um, adj. [privatus],
- private (post-class.), Edict. Dioclet. p. 22.
prīvātārius, a, um (privatus), zum Privatbade gehörig, eines Privatbades, balneator, Edict. Diocl. 7, 76.
prīvātārĭus, a, um (privatus), qui concerne les particuliers, privé : Diocl. 7, 76.
Gazophylacii præsideminterpretatur Goarus, quod
Comites rerum privatarumdicerentur, qui privati principis patrimonii curam haberent. Certe
Privatum, ærarium proprium Augusti appellatum constat,
privatariiin Ecclesia alibi non occurrunt, adeo ut de hac notione dubitare liceat.
Privatarius balneator, in Edicto Dioclet. de rer. pret. Vide Privatum.