privatio
privatio, a taking away, privation
prīvātĭo, ōnis, f. [privo],
- a taking away, privation of a thing (class.): doloris, Cic. Fin. 1, 11, 37 and 38; 2, 9, 28: culpae, Gell. 2, 6, 10.
prīvātio, ōnis, f. (privo), die Befreiung, das Befreitsein von etwas, doloris, Cic. de fin. 2, 28: doloris omnis, ibid. 1, 37 u. 38: privatio detractioque omnis doloris, Gell. 2, 6, 12: pr. omnis culpae, Ermangelung, Gell. 2, 6, 10: privationes lucis, Augustin. de gen. ad litt. lib. imperf. 5, 25.
homines ~one oculorum et amputatione pedum manuumve deformare parvipendebat
sub pena legiancie et pena mortis et ~one bonorum
quod dicis malum esse ~onem boni concedo: sed nihilominus video bonum ~onem esse mali
~o et habitus habent esse circa idem subjectum
similiter, cecum et videns sunt opposita ut ~o habitus
nos intelligimus non ens [sc. nichil ] per †prenomen [ed. Maloney: privationem ] entis
~io est alicujus remotio negatio vel abjectio
contrarietas principiorum dicatur contrarietas ~onis ad habitum
~o autem significat aliquid positive et affirmative, et illud idem quod suum oppositum, puta ‘habitus’, significat affirmative, ipsa ‘~o’ significat negative
ut non detrimentum monachice conversationis disciplina incurrat vel res monasterii abbatis ~one depereant
~o vicarii ‥ super vicio incontinencie
sub pena ~onis a capella seu custodia capelle(
non erant sex menses elapsi a ~one Ricardi usque ad prefeccionem H.
beneficia ‥ per mortem, resignationem, ~onem sive dimissionem ‥ vacancia
sub pena ~onis ab eorum officiis
in ~onem juris regalis nichil presumpsimus
sunt ‥ quedam [pene ] que dignitatis et ordinis inducunt depositionem vel alicujus actus ~onem vel prohibitionem
1311 in ~one caponum et pulcell’ jd.(
prīvātĭō, ōnis, f. (privo), suppression, absence [dʼune chose] : Cic. Fin. 1, 37 ; 2, 28.
prīvātiō ōnis, f
- privo, a taking away, privation: doloris.