privatim
privatim, apart from State affairs, as an individual, in private, privately, in a private capacity
prīvātim, adv. [privatus].
- In gen., apart from State affairs, for one's self, as an individual, in private, privately, in a private capacity (opp. publice; class.): eloquentiā et privatim et publice homines perverse abutuntur, Cic. Inv. 1, 4, 5: aut privatim gerere aliquid malunt, aut capessunt rem publicam, id. Fin. 5, 20, 57: privatim mandare rem alicui, id. Rosc. Am. 39, 114: in peregrino quaeritur, privatimne an publice venerit, id. Off. 1, 41, 149: nec societatem tibi quippiam debere nec privatim Quintium debuisse, id. Quint. 4, 15: privatim degeneres, in publicum exitiosi, Tac. A. 11, 17: privatim et publice rapere vasa caelata, Sall. C. 11, 6: publice privatimque gratiam petere, Caes. B. G. 5, 53: fidem sanctam habuit tam privatim, quam publice, towards individuals, Gell. 20, 1, 39; opp. publicitus, Plaut. Bacch. 2, 3, 80 (314): qui privatim plus possint quam ipsi magistratus, Caes. B. G. 1, 17: nulla me ipsum privatim pepulit insignis injuria, Cic. Fam. 4, 13, 2; Liv. 5, 30: Fabius infestus privatim Papirio erat, personally, id. 9, 38.—
- II In partic.
- A Apart, separately, especially, particularly (post-Aug.): de iis privatim condidit volumen Amometus, Plin. 6, 17, 20, § 55: oleum cicinum privatim dicitur purgare praecordia, id. 23, 4, 41, § 83: appellatione privatim sibi assignatā, Quint. 8, 2, 5.—
- B At home: nec privatim se tenuit, in foro inambulavit, Liv. 23, 7, 10.
prīvātim, Adv. (privatus), ohne Beziehung zum Staate, als Privatmann (als Privatleute), in Privatverhältnissen, für seine Person, persönlich, in seiner eigenen Angelegenheit, in seinem Namen, für sich usw. (Ggstz. publice), I) eig.: a) übh.: pr. alqd gerere, Cic.: eloquentiā privatim et publice abuti, Cic.: si pr. mandasset, Cic.: publice privatimque petere, Caes.: nulla me ipsum pr. pepulit iniuria, Cic.: esse nonnullos, qui privatim plus possint quam ipsi magistratus, Caes. – b) aus seinem Privatvermögen, aus seiner Privatkasse, aus eigenen Mitteln, publice privatimque citans omnes, Eutr. 8, 4. – II) übtr.: A) zu Hause, pr. se tenere, zu Hause bleiben (Ggstz. obviam egredi etc.), Liv. 23, 7, 10. – B) insbesondere, besonders, de iis pr. condidit volumen, Plin.: oculorum vitia omnia sanari eā (herbā) convenit, privatim prurigines, Plin.: privatim, in jedem einzelnen Falle, expendere causam libertorum, Tac.: tunc privatim intellectum est, quantum eius severitas posset, Lampr. – ➳ arch. preivatim, Corp. inscr. Lat. 8, 10525, 8.
commissum sibi gregem et puplice et ~im docere praetermittebat
pollicitus es quibusdam nostrorum ~im cum sacramento et aetiam omnibus in capitulo dicens “non exibo a finibus Normanniae”
ista ‥ tum ~im, tum etiam publice, coram rege affirmans
mane facto revertens Godoschaldus ad Rogerum susceptam ab eo Christinam duxit ~im Redburnam ad archiepiscopum
fieri debet homagium non ~im sed loco publico et communi, coram pluribus in comitatu, hundredo vel curia
nuces ‥ non ‥ sonoriter dentibus frangent, sed cum suis [c ]nipulis ~im aperient
si qui nuces habuerint, non eas sonoriter dentibus frangent, sed cum suis cultellis ~im aperient
Simon ‥ donum Spiritus ‥ pecunia emere ac ~im cupiebat habere
nec ego privatim constare bono sine possum
vespertinum officium canat unusquisque ~im [AS: ] in loco suoon sundran
adverbia quoque partim in quosdam casus, partim verborum modos temporare, partim in quaedam ~im nomina jus habent, ut per species contemplari licebit
prīvātim (9) (privatus), adv., ¶ 1 en particulier, dans son particulier, comme particulier, en son propre nom : Cic. Fin. 5, 57 ; privatim, publice Cic. Off. 1, 149, au titre privé, au titre officiel, cf. Cæs. G. 1, 17, 1 ; 5, 55, 4 ; ad vos privatim confugit Cic. Verr. 2, 4, 17, il a recours à vous à titre personnel ; de suis privatim rebus Cæs. G. 5, 3, 5, sur leurs affaires privées ¶ 2 chez soi : privatim se tenere Liv. 23, 7, 10, rester chez soi || à part, séparément, particulièrement : Plin. 6, 55 ; Quint. 8, 2, 5.
- 1. als particulier, voor zichzelf, persoonlijk, individueel; ➤ ~ alqd gerere; ~ mandare alci alqd; publice privatimque gratiam petere; eloquentiā ~ et publice abuti;
- 2. thuis; ➤ ~ se tenere thuis blijven;
- 3. apart, afzonderlijk; ➤ opus ~ dicatum;
- 4. in het bijzonder; in bijzondere gevallen.
prīvātim
adv.
- privatus, apart from State affairs, as an individual, in private, privately, in a private capacity: gerere aliquid: ad vos confugit: privatim et publice rapere vasa, S.: qui privatim plus possint quam ipsi magistratūs, Cs.: infestus Papirio, personally, L.: se tenere, at home, L.