probrare
[ML < CL probrum+-are]
, to insult, revile, or reproach.~o ‥ i. injuriareOsb. Glouc.Deriv.463.
, Probris afficere, insimulare, apud Auctorem Commentar. super
hymnos fol. 1. v°. : Sic probra, quæ sunt peccata, id est omnia peccata, Probrant
animam, etc.