procacia
prŏcācĭa, ae, f. [procax],
- boldness, shamelessness, impudence (post-class.), Aus. Ep. 22 init.
procācia, ae, f. (procax) = procacitas, Auson. epist. 22, 1. p. 183 Schenkl. Cod. Iustin. 4, 94, 4.
non attendunt predicationem aut doctrinam, sed nude assertionis sue contumaciam per solam ~iam defendunt
~ia vestra vos aliquas demonstrat machinari insidias
venit rex Francorum de Terra Sancta et pacificavit id veredictum discidium quod infeliciter muliebri ~ia in finibus Flandrie ortum est
prŏcācĭa, æ, f. , v. procacitas : Aus. Ep. 22.