probrosus
probrosus, shameful, ignominious, infamous
prŏbrōsus, a, um, adj. [probrum],
- shameful, ignominious, infamous (class.).
- A Of persons: vitā probrosus, et opertus infamiā, Tac. A. 3, 68: feminae, Suet. Dom. 8: sordidissimus, et probrosissimus, Claud. Mamert. Grat. Act. ad Jul. 19.—
- B Of things: crimen, Cic. Font. 12, 37: o magna Carthago, probrosis Altior Italiae ruinis! Hor. C. 3, 5, 39: natura, Suet. Calig. 11: carmina, lampoons, Tac. A. 14, 48: sermones, abusive discourses, id. ib. 2, 50: probrosae mollitiei homo, Plin. 28, 8, 27, § 106: compellationes, Gell. 1, 5, 2.—Adv.: prŏbrōsē, disgracefully, infamously (post-Aug.): probrose leno illam prostituit, Sen. Contr. 1, 2: obicere, Gell. 17, 21, 31.
probrōsus, a, um (probrum), I) beschimpfend, schimpflich, schändlich, schmachvoll, crimen, Cic.: ruinae, Hor.: carmen, Schmähgedicht, Tac.: querelae, Hieron.: locus (v. einem Bordell), Sen. rhet.: quo nihil equidem probrosius duco, Plin. – II) schimpflich handelnd, schändlich, femina, Suet.: natura, zu allen Arten von Lastern geneigt, Suet.: vitā probrosus, Tac.: probrosior quisque, Aur. Vict.: probrosissima mulier, Lampr.
sed dicto citius verborum spicula peltis / presbiter obtundit mecham molimine vincens, / quem probrosa manus strictum fallentis obuncat
in hoc utroque domini habitu inimicorum quidem sententia ~o
~as,onscuniendlican ‥ ~um,onscuniendlic ‥ ~is,facenfullum
dicebant ‥ quod reditus ejus domino regi dampnosus et ~us futurus erat
nonne turpe est, nonne ~um est?
quomodo illum Christum, cui tu famularis, super quem tot et tam ~a et contumeliosa illata scio, cognoscere potui
indignantur ‥ quasi ~a sint talium nomina vel memoria
orto inter ipsum et monachos ~o tumulto
nuda quippe vitia manifeste promebat et occultorum conscios ~is redargutionibus stimulabat
dein Boamundus ad se deductos ~is cohercuit verbis et dignis castigavit angariis
spina, sputum, illusio, / probrosa genuflexio / non cessant interimere
prŏbrōsus, (12) a, um (probrum), ¶ 1 infâme, déshonoré : probrosa femina Suet. Dom. 8, femme sans mœurs, cf. Tac. Ann. 3, 68 ¶ 2 [choses] infamant, déshonorant : Cic. Font. 37 ; probrosa carmina Tac. Ann. 14, 48, vers satiriques, injurieux, diffamatoires, cf. Tac. Ann. 2, 50 || -sior Plin. ; -issimus Mamertin. Jul. 19.
- 1. beschimpend, beledigend, onterend [sermones; carmina schimpdichten];
- 2. schandelijk, smadelijk [crimen; ruinae];
- 3. (postklass.) verdorven, pervers [femina].
probrōsus
adj.
- probrum, shameful, ignominious, infamous: crimen: Italiae ruinae, H.: carmina, lampoons, Ta.