Logeion | probrum

prŏbrum, i, n. [cf. Gr. προφέρειν, to reproach; and opprobrium], a shameful or disgraceful act (class.; syn.: dedecus, flagitium).

I Lit.
- A In gen.: qui, nisi probrum, omnia alia indelicta aestimant, Att. ap. Fest. p. 229 Müll.: flagitium probrumque magnum expergefacis, Plaut. Curc. 1, 3, 42 (199): ignaviae luxuriaeque probra, Sall. J. 44, 5: emergere ex paternis probris ac vitiis, Cic. Verr. 2, 3, 69, § 162.—
- B In partic., unchaste or immodest conduct, lewdness, unchastity, adultery: Alcumenam insontem probri Amphitruo accusat, Plaut. Am. 3, 1, 9 (869): exsequi, id. Truc. 2, 5, 8 (455): vitii probrique plena, id. Mil. 2, 5, 13 (423): probri insimulasti pudicissimam feminam, Cic. Phil. 2, 38, 99; Ov. M. 10, 695: probri suspicio, Suet. Caes. 43; cf.: aliquam habere cum summo probro, Ter. And. 881; Liv. 25, 3; Tac. A. 3, 56: probrum virginis Vestalis ut capite puniretur, Fest. p. 241 Müll.—
II Transf., the disgrace arising from an infamous act, shame, reproach, disgrace, dishonor, infamy: ea tum compressa parit huic puerum, sibi probrum, Caecil. ap. Fest. p. 229 Müll.: nemo id probro ducet Alcumenae, Plaut. Am. 2, 1, 30 (580): ego jam tua probra aperibo omnia, id. Truc. 4, 2, 50 (760): in probro esse, Ter. Phorm. 825: quem (Curium) censores senatu probri gratiā moverant, Sall. C. 23, 1: vita rustica, quam tu probro et crimini putas esse oportere, to be reproachful, shameful, Cic. Rosc. Am. 17, 48: postquam divitiae honori esse coeperunt, paupertas probro haberi, Sall. C. 12, 1: probrum castis, labem integris, infamiam bonis inferre, Cic. Cael. 18, 42: ut probrum objectare, id. Tusc. 1, 2, 3: probrum atque dedecus, id. Rosc. Am. 24, 68: terras implere probris, Ov. H. 17, 208: luere sanguine probra, id. Ib. 567.—
- B In partic., abuse, insult, reproachful language, a reproach, libel: epistulae plenae omnium in me probrorum, Cic. Att. 11, 9, 2: aliquem probris maledictisque vexare, id. Fl. 20, 48: in isto tuo maledicto probrum mihi nullum objectas, id. Dom. 29, 76: probra dicere alicui, Ov. A. A. 3, 49: jactare in aliquem, Liv. 29, 9: ingerere probra, id. 2, 45: increpare multis ac servilibus probris, Tac. A. 11, 37: probra jacere, id. H. 4, 45: cumulare, id. A. 1, 21: aggerare, id. ib. 13, 14: componere, id. ib. 16, 21: probris lacessere, Sen. Agam. 980: probris omnibus contaminatus, Suet. Vit. 4.

probrum, ī, n. (prober), I) die schimpfliche Handlung, die Schandtat, 1) im allg.: nullius probri compertus, Liv.: alci pr. obiectare, Cic. u. Sall.: probrum et adulterium admittere, Gell.: paterna probra ac vitia, Cic. – 2) insbes., die Unzüchtigkeit, die Unkeuschheit, der Ehebruch (s. Brix Plaut. mil. 364), insons probri, Plaut.: erilis filii probrum, Plaut.: alquam gravidare probro, Caecil. com. fr.: probri insimulare uxorem, Plaut., pudicissimam feminam, Cic.: sine probri suspicione, Suet.: si probrum et adulterium admisissent, Gell.: si cum alieno viro probri aliquid fecerit, Cato bei Gell. – II) übtr., der Schimpf, 1) im allg. = die Beschimpfung, die üble Nachrede, die Schmach, der beschimpfende Vorwurf, probro esse, Cic.: in probro esse, Ter.: probro habere, Sall.: alci alqd probro dare, Gell.: probrum inferre alci, Cic.: alci ut probrum obicere, quod etc., Cic.: quod si in isto tuo maledicto probrum non modo nullum mihi obiectas, sed etiam laudem illustras meam, Cic. – meton., ein Schandmensch, quoniam ad beatitudinem probra non veniunt, Boëth. cons. phil. 4, 2 extr. – 2) insbes., das Schmähwort, der beschimpfende Vorwurf, die Schmähung, Lästerung, uberiora probra quam laudes (Lobsprüche), Tac.: epistulae plenae omnium in me probrorum, Cic.: alqm probris omnibus maledictisque vexare, Cic.: probra in alqm iacĕre, Liv., iactare, Tac.: contumelias ac probra in alqm iacĕre, Tac.: probra ingerere, Liv. u. Tac.: multa obicere probra, Cic. u. Liv.: probris alqm onerare, Liv., lacerare, Liv.

probrum [CL] 1 disgrace, ignominy, shame. evidens ‥ inexcusabilis arrogantiae ~um [gl.: vitium] et ostentationis indicium ex eo declaratur Aldh. VirgP 55; probrum cupiunt fratres velare paternum Id. VirgV 2507; si fors est patibulo cum dedecore multisque ~is affigunt Ord. Vit. IV 13 p. 261; nec immerito istud descripsimus pro miraculo, cum vix ullus vel certe nullus hoc ~o careat vel tormento V. Edm. Rich P 1802D; probra ferens populi deserta petit caper iste. / probra crucis passus victor petis ethera, Christe Vers. Worc. 103. 2 vituperative or abusive utterance, reproach, insult. injuste irasceris contra me, nimiisque minis me terres et ~is detestaris Ord. Vit. X 24 p. 149; hoc ~um ‥ i. convicium Osb. Glouc. Deriv. 463. 3 an action worthy of reproach or shame. cum auctorem suum didicissent pro ipsorum salute et innumera ab impiis genera ~orum et ipsam mortis subisse sententiam Bede Hom. II 9. 144.

prŏbrum, (9) ī, n. (prober), ¶ 1 action honteuse (infamante), turpitude : Cic. Verr. 2, 3, 162 ; de Or. 2, 285 || [en part.] adultère, inceste : Pl. Amph. 869 ; Cic. Phil. 2, 39 ¶ 2 honte, déshonneur, opprobre, infamie : Cic. Amer. 48 ; Cæl. 42 ¶ 3 insulte, injures, outrages : probris vexare Cic. Fl. 48, accabler dʼoutrages, cf. Att. 11, 9, 2.

probrum, ī n

1. beschimping, belediging, verwijt; ➤ -a ingerere; -a dicere alci; -a iactare en iacere in alqm; -is alqm vexare, onerare, lacerare;
2. hoon, schande, smaad; ➤ -i causā; -um alci inferre; -o esse tot schande zijn; epistulae plenae -orum;
3. meton. (a) schanddaad, smadelijke handelwijze [ignaviae luxuriaeque]; ➤ -a animi obiectare alci; (b) ontucht, echtbreuk; ➤ -i uxorem insimulare betichten van.

probrum , i. n.
奸人婦。淫。欺負。忝辱。Esse in probro 名已敗。Insimulare probri 吿奸罪。

Suggest a Translation
See an image

probrum ī, n

a shameful act, base deed: ignaviae luxuriaeque probra, S.: emergere ex paternis probris.—Immodesty, lewdness, unchastity: probri insimulare feminam.—Shame, disgrace, dishonor, infamy, degradation: Quin in probro sim, T.: alquem senatu probri gratiā movere, S.: vita rustica, quam tu probro et crimini putas esse oportere, disgraceful: probrum castis inferre: terras implere probris, O.: Antoni, Romani nominis probra.—Abuse, insult, reproach, libel: epistulae plenae omnium in me probrorum: ingerere probra, L.: multa obicere: probris alqm onerare, L.

probrum

Saved

Recent