profligatus
profligatus, wretched, vile, corrupt, abandoned
prōflīgātus, a, um, Part. and P. a., from 1, profligo.
prōflīgātus, a, um, PAdi. (v. 1. profligo), I) v. moral. Schlechtigkeit, heillos, ruchlos, profligati homines, Cic.: tu, omnium mortalium profligatissime ac perditissime, Cic. Verr. 3, 65. – II) von der Zeit, weit vorgerückt, profligatae aetatis, Sen. de otio 29, 2. – u. in profligato esse, weit vorgerückt = beinahe beendigt sein, angef. bei Gell. 15, 5, 2.
prōflīgātus, (13) a, um, ¶ 1 part. de profligo 1 ¶ 2 pris adjt : a) perdu moralement, avili, dépravé, corrompu ; tu, omnium mortalium profligatissime Cic. Verr. 2, 3, 65, toi, ô le plus dépravé des mortels, cf. Cic. Arch. 14 ; b) avancé : profligatæ ætatis Sen. Ot. 2, 2, dʼun âge avancé ; in profligato esse Gell. 15, 5, 2, toucher à sa fin.
profligatus , a, um. part. p. s. v. profligo.
Profligatum bellum 將息之戰。Profligata judicia 賣之案。Profligata quaestio 已辯明之事。 Profligati homines 酒色敗家之徒。
Suggest a Translation
See an image
Profligatum bellum 將息之戰。Profligata judicia 賣之案。Profligata quaestio 已辯明之事。 Profligati homines 酒色敗家之徒。
Suggest a Translation
See an image
prōflīgātus adj.with sup.
- P. of profligo, wretched, vile, corrupt, abandoned: iudicia: tu omnium mortalium profligatissime: homines.