profluens
profluens, flowing along
profluens2, running water
Could not find profluens2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
prōflŭens, Part. and P. a., from profluo.
prōfluēns, fluentis, PAdi. (v. profluo), hervorfließend, fließend, I) eig.: aqua, Cic. u. Liv.: profluentes fontium ructus, Vitr.: exitus profluentes, Abflüsse, Vitr. – subst., prōfluēns, entis, f., fließendes Wasser, Lex vet. (bei Cornif. rhet.), Cic. u.a. – II) übtr.: a) im allg.: manuum suarum profluentissima largitas, Ps. Arnob. in psalm. 104. – b) vom Ausdruck: loquacitas, Cic.: genus orationis, Cic.: eloquentia, Tac. – neutr. subst. = der Redefluß, profluens quiddam habuit Carbo et canorum (Wohllaut), Cic. de or. 3, 28: Haterii canorum illud et profluens cum ipso simul exstinctum est, Tac. ann. 4, 61.
prōflŭēns, (13) tis, part.-adj. de profluo : ¶ 1 qui coule : amnis Cic. Nat. 2, 20 ; aqua Cic. Off. 1, 52, eau courante || profluens, f. , pris substt , cours dʼeau, eau courante, rivière : Cic. Inv. 2, 149 ¶ 2 [fig., rhét.] au cours rapide : genus sermonis fusum ac profluens Cic. de Or. 2, 159, un style au cours large et rapide, cf. Br. 119 ; profluens quodam modo celeritas Cic. Br. 220, une rapidité [dans son éloquence] qui rappelait le cours dʼun fleuve ; profluens quiddam habuit et canorum Cic. de Or. 3, 28, il eut des qualités particulières de rapidité et dʼharmonie || au cours ininterrompu : loquacitas perennis et profluens Cic. de Or. 3, 185, un flux de paroles intarissable et continu.
prōfluēns
adj.
- P. of profluo, flowing along: aqua profluens.—As substf. (sc. aqua), running water: in profluentem deferri.—Fig., of speech, flowing, fluent: genus sermonis: celeritas.