promissor
promissor, a promiser, braggart
prōmissor, ōris, m. [promitto],
- a promiser, esp. who promises great things (very rare), Hor. A. P. 138; Quint. 1, 5, 6 Zumpt.
prōmissor, ōris, m. (promitto), I) der Verheißer, Augustin. serm. 127, 1: bes. der prahlende, der Prahler, Hor. de art. poët. 138. – II) als gerichtl. t. t., der Versprecher (Ggstz. stipulator), a) der ein feierliches Versprechen auf dem Wege der Stipulation zu leisten gehalten ist, der Stipulationsverpflichtete, ICt. – b) der durch ein feierliches Versprechen Kaution Leistende, ICt.
mendaces ~ores, invidiosos amicos ‥ cum acceperim
spectata fide ~oris sanitati restituta est
ipse ‥ ~or est magnificus, et munificus retributor
sperans adimplendum in proximo quod animus ~or futurum dictabat
hoc ad falsos ~ores refertur, qui dicunt: ‥ “dabo, dabo”
illa promissio non esset efficax, cum non oporteat dare optimum nec medium ~or, sed quidlibet dando foret satisfaccio
prōmissŏr, (16) ōris, m. (promitto), prometteur : Hor. P. 138 ; Quint. 1, 5, 6.
prōmissor ōris, m
- pro+MIT-, a promiser, braggart, H.
PROMISSOR
PROMISSOR[OBLIGATIONES]