promontorium
prōmontōrium, s. prō-munturium.
prōmontōrĭum (12) (-tŏrĭum, -tŭrĭum), v. promunturium.
Non solum montem tibi dabimus, sed et omnia confinia et Promontoria, quæ sub montibus sunt.Charta ann. 1406. apud Pez. tom. 6. Anecd. part. 3. pag. 126. col. 2 :
Collem quendam seu Promontorium prope Dolan, quod vallem Josaphatprimis auctoribus placuit nominare, deputavimus.