promunctorium
promunctōrĭum, προμυκτήριον, Gloss. Gr. Lat.
promunctōrĭum, ĭī, n. (προμυκτήριον), extrémité du bec : Gloss. Gr.-Lat.
Postquam adductæ fuerunt Reliquiæ et... in noviter ædificatæ capellæ Promunctorio ostensæ, etc.Sed legendum opinor
Promptuarium, ut in Gloss. Lat. Gr. restituit Vulcanius, ubi legitur
Promuntorium,
Pulpitumseu ambonem interpretor, sic dictum, quia locus editus. Vide supra Promontorium.