promptuarium
promptŭārĭum, ii, v. promptuarius, II.
prumtuarium, cellarium
quis repplet cellaria sua sive ~ia [AS: ] sine arte mea?hedderna
~ium, cellarium, penu, repositorium
quicquid aut in culina paretur aut congestum sit in ~io aut in mensa resplendeat
quicquid etiam vel in horreis, vel in cellis vinariis, vel in ~iis, regiis usibus insularii reservaverant
quia non invenit potum cum sitiret, nisi cervisiam, violenter ostia ~ii, que fortia erant et repagulata, cum magno tumultu confregit
~ium,spence or botrye
promitorium, Anglicea brewhouse a novo reedificavit
cujus assertioni quia in tantum fidem accomodasti ut ~io memoriae verba ex integro reconderes
ut ex pectoris nostri ~io victurum ‥ amicitie pignus contineant
ut mater misercordie de suo ~io plenum miserationum sibi salutis poculum propinaret, profusius obsecrabat
pura ‥ substantia sanguinis ‥ preparata ab epate tanquam a bono dispensatore corporis a pleno nature prontuario elicita, omnibus membris venatim transmittitur
ut dicam brevius, potus et pastio / Marie promitur de promtuario
Paradisus ‥ omnium bonorum ~ium, universe pulchritudinis, letitie et gaudii repletus
schismatis instaurator, mendacii ~ium ‥ J. Wyclef
perfidie promptuarium, sentina avaritie ‥ Michael atte Pole
prōmptŭārĭum, ĭī, n. (promptuarius), armoire, crédence : Apul. M. 1, 23 ; Ambr. Cant. 1, 20 || [fig.] magasin : Symm. Ep. 9, 67.
Item plus unum Promptuarium sive salinerium stagni, absque copertorio.Rursus :
Item duo Promptuaria sive salinerios stagni.