About

Menu

promptuarius

promptŭārĭus (promt-), a, um, adj. [promo],
  • of or belonging to distribution (sc. of things stored up), distributing: arca vestiaria, armarium promptuarium, i. e. storehouse, repository, Cato R. R. 11, 3: cella, Ap. Apol. p. 309, 20; and, in comic lang., of a prison, Plaut. Am. 1, 1, 4 (156).—
  • II Subst.: promptŭārĭum, ĭi, n., a storeroom, repository, promptuary (late Lat.; cf. horreum): e promptuario oleum profer, Ap. Met. 1, 23, 20; Ambros. Cantic. 1, 20. —In plur., Vulg. Psa. 143, 13.—
    • B Transf.: ornatissimum linguae tuae, i. e. the mouth, Symm. Ep. 9, 67: promptuarium rectae rationis et orationis, Ap. Dogm. Plat. 1, p. 212 Oud.: cum omnes quasi vetustatis promptuarium Albini memoriam laudavissent, Macr. S. 1, 4, 1.—Collat. form (from metrical necessity), promptārĭum, ii, Aus. Ep. 21 fin.

Saved

Recent