pronuntiatio
pronuntiatio, a public declaration, publication, proclamation
Could not find pronuntiatione in Logeion dictionaries.
pronuntiatione Noun: feminine ablative singular of pronuntiatio
prōnuntĭātĭo (prōnunc-), ōnis, f. [pronuncio].
- A public declaration, publication, proclamation: quā pronuntiatione factā, Caes. B. C. 2, 25 fin.—Of the decision of a judge, Cic. Clu. 20, 56; Petr. 80, 7; Dig. 48.— Of the proclamation of a public crier, Val. Max. 4, 8, 5.—
- II Expression, speech: cujus opera Graeca pronuntiatione strategemata dicuntur, Val. Max. 7, 4, 1: certum est, quod ex ipsā pronuntiatione apparet, Dig. 45, 1, 74.—
- B In partic.
- 1 In rhet., delivery, action, manner, Cic. Inv. 1, 7, 9; Auct. Her. 3, 11, 19: bona, id. 3, 15, 27; Quint. 11, 3, 1 et saep.; Suet. Calig. 53; Val. Max. 8, 10, 1; Plin. Ep. 2, 14, 12.—
- 2 In logic, a proposition: quid est, cur non omnis pronuntiatio aut vera aut falsa sit? Cic. Fat. 11, 26.—
- 3 Transf., a single articulate sound: elementa proprie dicuntur ipsae pronuntiationes, Prisc. 539 P.
prōnūntiātio, ōnis, f. (pronuntio), I) die öffentliche Bekanntmachung, Caes. b. c. 2, 25, 7. – Insbes.: a) der Ausspruch des Richters, das Urteil, Cic. Clu. 56. Petron. 80, 7. Marcian. dig. 48, 16, 1. § 4 u. spät. ICt. – b) die Ausrufung des Präko, Val. Max. 4, 8, 5. – II) der Ausdruck, die Rede, Val. Max. 7, 4 in. u. ICt. – Insbes.: a) ein Satz in der Logik, Cic. de fato 26. – b) bei Rednern und Schauspielern, die Darstellung durch Stimme, Mienen und Bewegung des Körpers, der Vortrag, die Deklamation, auch actio genannt, Cornif. rhet. 3, 19. Val. Max. 8, 10, 1. Quint. 11, 3, 1. – c) meton., der einzelne gesprochene Buchstabe, der Laut, elementa proprie dicuntur ipsae pronuntiationes, Prisc. 1, 4.
cumque jam tertium ordinem nocturnorum evangelica ~o Trinitati dedicaret ‥
ad ~onem ‥ cujuslibet evangelii ad ipsum lectorem se convertat chorus
ad omnem antiphonam quam abbas incipit post versum primi psalmi, et ad ‘Te Deum’, et ad ~onem in capitulo, cum ipse inclinat, et ipsi inclinabunt
cum varie ‥ super forma ~onis graciarum opiniones fuerunt
de ~one pro parliamento
post quarum quatuor defaltarum ~onem judex debet decernere mandatum execucionis
tribus ~onibus diffinit apostolus caritatem, viz. ex corde puro, et conscientia bona, et fide non ficta
poeta [Horatius ] ‥ tales ~ones derisit dicens ‥
duplicem namque una ~o gerit sententiam ‥ unus enim est ejus sensus ‥ alter vero est ejus intellectus
si haec non eadem ~one leguntur qua de Patre et Filio proferuntur
sunt ‥ partes artis [rethorice ]: inventio, dispositio, elocutio, memoria, ~o
nemini placet ipsa libido mentiendi quamvis ei placeat delectatio narrationis et ~onis dum narratur mendacium
de inventione etiam dispositione, elocutione, memoria, et ~one
que non esse Latina monstrat ~o
talia gerebantur in villa regali quae vulgari dicitur Easterige ~one
vocalis E, quia media vocalium est, quia componitur ex motibus mediis, et facilis ~onis non nimia constriccione nec nimio hyatu figurarum clausionem inpediens
Alexander Barkeley ‥ scripsit, de ~one Gallica Introductorium
Guilhelmus Salesbury scripsit ‥ De ~one Anglica ad regem Henricum Octavum
~o est ex rerum et verborum dignitate vocis et corporis moderatio
nam et ~onis lex alia melo, alia metro, alia prose prescribitur
est ~o quasi totius orationis condimentum
ad prosam ‥ pertinet debitus modus accentuandi et aspirandi syllabas ‥ et hoc non solum propter debitum ~onis sed propter intellectum
prōnūntĭātĭō, (13) ōnis, f. (pronuntio), ¶ 1 publication, déclaration, annonce : Cæs. C. 2, 25, 7 || arrêt, sentence [du juge] : Cic. Clu. 56 || proclamation du crieur public : Val. Max. 4, 8, 5 ¶ 2 déclamation, débit dʼacteur, dʼorateur : Cic. Inv. 1, 9 ; Quint. 1, 11, 14, etc. || expression, langage : Val. Max. 7, 4, 1 || [log.] proposition : Cic. Fato 26 || prononciation : Prisc. Gramm. 1, 4.
- 1. openbare bekendmaking;
- 2. rechterlijke uitspraak, vonnis;
- 3. (log. t.t.) stelling; ➤ quid est, cur non omnis ~ aut vera aut falsa sit? (Cic.);
- 4. (postklass.) voordracht, presentatie;
- 5. uitspraak (v.e. woord of klank).
prōnūntiātiō ōnis, f
- pronuntio, a public declaration, publication, proclamation: quā pronuntiatione factā, Cs.: lege et pronuntiatione condemnatus, i. e. the decision of the court.—In rhet., utterance, delivery, manner.—In logic, an utterance, proposition.