propagare

propagare [CL] 1 to propagate, reproduce, to cause to grow or multiply: a (plant); b (human offspring); c (original sin); d (number or sim.). e (transf. or fig.). a sicut non nisi de primis terrae seminibus habemus quod ad nutrimentum corporum ~amus Anselm (Praesc. 3. 6) II 271; vitem prōpago, bibet inde futura prŏpago Serlo Wilt. 2. 93; ut flos ex alvo virgule propagatur J. Howd. Cant. 7.  b ad ~andam [gl.: ad manifestandam, ad extendendam vel protelandam, ad generandam, to acennene] posteritatis sobolem Aldh. VirgP 19 p. 249; gens originaliter ab his ~ata Gir. TH III 7 p. 147.  c sicut de Adam et Eva peccatum in omnes homines ~atum est Anselm (CurD II 8) II 103.  d in numero tamen quamdam pluralitatis extensionem facimus, dicendo de paucis plures dimensiones ~ari Thurkill Li. 127.  e tempore ‥ summo Tiberii Caesaris quo absque ullo impedimento ejus ~abatur religio Gildas EB 8; sobrietas ‥ confirmat sanguinem ‥ contemnit libidinem, recreat somnum, ~at senectutem ‥ et hominem constabilit Ps.-Bede Collect. 252; quam spiritaliter ad Deum quomodoque cordis incomparabili speculo oculorum nostram providendo ~avit ad Deum conversionem V. Greg. p. 84; ex quo utroque monasterio plurima ‥ monasteria per discipulos ejus ‥ ~ata sunt Bede HE III 4 p. 134; inde multiplices ~antur hystorie de ‥ eventibus qui fiunt in mundo cotidie Ord. Vit. IX 1 p. 457; in illius ~anda laudis ‥ gloria Ketel J. Bev. 263. 2 (intr.) to grow (in quot., fig.). 1113 fide catholica in illis climatibus exuberante ac ~ante (Inquisitio) Conc. I 392aa.