propagatio
propagatio, an extension, enlargement
prō̆pāgātĭo, ōnis, f. [1. propago], a propagating, propagation.
- I Lit. (class.): propagatio vitium, Cic. Sen. 15, 53: propagationum genera tria sunt in usu maxime, Col. Arb. 7: propagationes facere, Dig. 19, 2, 24.—
- B Transf.: quae propagatio et soboles origo est rerum publicarum, Cic. Off. 1, 17, 54.—
- II Trop.
- 1 An extending, prolonging; an extension, enlargement, prolongation (class.): finium imperii nostri propagatio, Cic. Prov. Cons. 12, 29: miserrimi temporis, id. Fam. 5, 15, 3: vitae, id. Tusc. 1, 35, 86: victoriam, triumphum, propagationem imperii portandi, Liv. 42, 30, 9. —
- 2 An establishing, honoring: nominis, Cic. Tusc. 1, 14, 31.
propāgātio, ōnis, f. (propago, āre), I) das ›Fortsetzen‹ übh., A) im Raume, die Erweiterung, finium imperii nostri pr., Cic.: finium, Liv. – B) in der Zeit, die Verlängerung, temporis, Cic.: vitae, Cic. – II) die Fortpflanzung, der Weinstöcke u. Bäume, Cic. – übtr., des Geschlechtes, Cic.: nominis, Cic.
usque ad ultimum terre felici eorundem palmitum ~one pervenit
tercia generacio est per modum ~onis ut germinis a semine arboris a radice
exceptis ad ~onem [v. l. propaginem ] sobolis futurae relictis
erat namque huic eidem viro Dei ex humana parentum ~one quidam germanus frater, nomine Wulfricus
ergo ~o viri de sola virgine ita non est naturalis ‥ sed mirabilis
membris genitalibus ~o concessit
intelligatur predictus servus homo parvulus natus, non lege ~onis ex semine viri de muliere sed lege productionis rami de arbore
materie correspondentes diversis agentibus et produccionibus sunt alterius et alterius racionis quod patet in generacione per ~onem et putrefaccionem
Scotia ‥ ~onis ‥ gratia Hiberniam imitari [nititur ]
similis est ordinatio ecclesie catholice in fidei ~one
immensa religionis ~one per illius, ut credimus, merita cotidie reflorente
Roberti Glaornensis comitis filius, specialis sc. ~onis sue splendor et decus
prōpāgātĭō, (13) ōnis, f. (propago), ¶ 1 action de provigner, provignement : Cic. CM 53 || propagation : Cic. Off. 1, 54 ¶ 2 [fig.] extension, agrandissement, prolongation : finium Cic. Prov. 29, agrandissement du territoire ; vitæ Cic. Tusc. 1, 86, prolongation de la vie.
- 1. (v. planten en metaf.) voortplanting [vitium; nominis];
- 2. (metaf.) uitbreiding [finium; imperii];
- 3. verlenging [vitae].
prōpāgātiō ōnis, f
- 1 propago, an extension, enlargement: finium imperi: quae propagatio et soboles origo est rerum p., extension of relationship.—An extension, prolongation: vitae: imperi, L.—A propagation: vitium.—Fig., a perpetuation, honoring: nominis.