propitiator
prŏpĭtĭātor, ōris, m. [propitio],
- a propitiator (eccl. Lat.): habentes propitiatorem dominum nostrum Jesum Christum, Hier. Ep. 21, n. 2; Ambros. in Luc. prol. 7.
propitiātor, ōris, m. (propitio), der Versöhner, Hieron. epist. 21, 2 u. adv. Pelag. 1. no. 13. Ambros. in Luc. prol. § 7.
habemus advocatum, i. ~orem, Dominum Jesum apud Patrem
vadis ~or ad immolandum pro omnibus
[Jesus Christus ] non tam ~or quam propitiatio dictus est
propitio vel propitior ‥ inde ~or
intra quasdam divine suavitatis experientias officium ~oris exsequitur
prŏpĭtĭātŏr, ōris, m. (propitio), intercesseur : Hier. Ep. 21, 2.