propitiabilis
prŏpĭtĭābĭlis, e, adj. [propitio],
- that is easy to be appeased, propitiable (anteand post-class.): animus, Enn. ap. Non. 155, 31 (Com. v. 6 Vahl.); Prud. στεφ. 14, 130.
propitiābilis, e (propitio), versöhnlich, Enn. fr. scen. 372. Prud. perist. 14, 130 (wo pro lang gemessen ist).
ut preces has attendas ~i dignatione
~is,miltsigendlic
concors agna lupis atque feris propitiabilis(
ut ‥ universis ~e fiat asilum
sacrificium laudis ‥ sit te miserante propiciabile, in vitam eternam
prŏpĭtĭābĭlis, e (propitio), qui peut être fléchi, clément : Enn. Scen. 372 ; [avec prō long] Prud. Perist. 14, 130.