About

propitiare

propitiare [CL], propitiari [LL] 1 to render propitious or favourably disposed, to propitiate. 796 Christo Deo ~iante in omni floreas felicitate Alcuin Ep. 101; ~iare [v. l. ~iari], placare Osb. Glouc. Deriv. 472; beatus ‥ Cuthbertus, votis desiderii nostri ~iatus ‥ pius illuxit Cuthb. Hib. pref. p. 63; Admetus ‥ denique et Apollinem Herculemque ~iat, id est sapientiam et virtutem Alb. Lond. DG 13. 3; alius [sc. dicit] adversus numen imperatoriae majestatis auro velut anathemate ~iandum [esse] More Ut. 55 (83). 2 (intr.) to be propitious or favourably disposed (toward). 854 (12c) ut Deus omnipotens et nobis et nostris posteris ~iare dignetur CS 468. 3 (refl. & pass. or depon.) to be propitious or favourably disposed (toward), to have mercy, (p. ppl. ~iatus also pred.). qui per humanitatem interpellat pro nobis apud Patrem idem per divinitatem ~iatur nobis cum Patre Bede Ep. Cath. 90; misericordiam Domini invocaret et eam generi humano ~iari rogaret Id. HE IV 3 p. 210; ad preces nostras quaesumus, Domine, ~iatus intende Egb. Pont. 26; 797 ut Deus vobis omnibus ~ietur Alcuin Ep. 128 p. 190; c1074 ipse quoque vos vestrosque fideles clamantes ad se ~iatus exaudiat Lanfr. Ep. 38 (10).

Saved

Recent