About
Menu

propitiabiliter

propitiabiliter [ML < CL propitiabilis+-ter] , in a well-disposed or propitiatory manner. 1265 res temporales, que illius fuerant, per distributionem in pios usus ipsum juvando sequuntur, et coram celesti judice pro ipso ~iter intercedunt (Const. Othoboni) Conc. II 11a; 1424 ~iter ut patronus loci fratribus in eorum sustentacionem et puram elemosinam erogavit eisdem Reg. Heref. 46.

Saved

Recent