propior
propior, nearer, nigher
in truth it is more probable
- I Comp., nearer, nigher.
- A Lit., of place: portus propior, Verg. A. 3, 530: tumulus, Liv. 22, 24: ut propior patriae sit fuga nostra, Ov. P. 1, 2, 130: domus, Sall. H. 2, 40 Dietsch: cum propior caliginis aër Ater init oculos, Lucr. 4, 338 (314).—With acc.: propior montem suos collocat, Sall. J. 49, 1: propior hostem, Hirt. B. G. 8, 9.—With ab: quisquis ab igne propior stetit, Sen. Ep. 74, 4.—With inf.: propior timeri, Stat. Th. 12, 223.—Neutr. plur, subst.: prŏpĭōra, um, places lying near: propiora fluminis, Tac. H. 5, 16: tenere, Verg. A. 5, 168.—
- B Trop.
- 1 Of time, nearer, later, more recent: veniunt inde ad propiora, Cic. Tusc. 1, 48, 116: venio ad propiorem (epistulam), id. Att. 15, 3, 2: propior puero quam juveni, Vell. 2, 53, 1: septimus octavo jam propior annus, Hor. S. 2, 6, 40; id. C. 3, 15, 4: mors, Tib. 2, 3, 42: propiore aut longiore tempore aliquid facere, Dig. 23, 4, 17.—
- 2 Of relationship, nearer, more nearly related; with dat.: quibus propior P. Quintio nemo est, Cic. Quint. 31, 97: ille gradu propior sanguinis, Ov. H. 3, 28; 16, 326; 20, 158: amicus, Hor. Ep. 1, 9, 5.—
- 3 Of resemblance, more nearly resembling, more like (class.); with dat.: quae sceleri propiora sunt, quam religioni, Cic. Verr. 2, 4, 50, § 112: tauro, Verg. G. 3, 57: vero est propius, more probable, Liv. 4, 37; Ov. F. 4, 801; Tac. A. 13, 34; id. G. 45: scribere Sermoni propiora, Hor. S. 1, 4, 42.—With acc. (not in Cic.): propius est fidem, is more credible, Liv. 4, 17: quod tamen vitium propius virtutem erat, Sall. C. 11, 1.—
- 4 Of relation or connection, nearer, more nearly related, affecting or concerning more nearly, of greater import, closer, more intimate: hunc priorem aequom'st me habere: tunica propior pallio est, proverbially, my shirt is nearer than my coat, Plaut. Trin. 5, 2, 30 (1154): propior societas eorum, qui ejusdem civitatis, Cic. Off. 3, 17, 69: sua sibi propiora pericula esse, quam mea, id. Sest. 18, 40: alium portum propiorem huic aetati videbamus, id. Att. 14, 19, 1: damnum propius medullis, Hor. Ep. 1, 10, 28: cura propior luctusque domesticus, Ov. M. 13, 578; id. P. 4, 9, 71: supplemento vel Latium propius esse, Liv. 8, 11: irae quam timori propiorem cernens, more inclined to anger than to fear, Tac. A. 16, 9: oderat Aenean propior Saturnia Turno, more inclined or attached to, Ov. Tr. 1, 2, 7.—Hence, adv.: prŏpĭus, more nearly, nearer, closer (class.).
- A Lit.
- 1 Absol.: propius accedamus, Ter. Ad. 309; Ov. M. 2, 41: res adspicere, Verg. A. 1, 526: propius spectare aliquid, Hor. Ep. 1, 1, 67; stare, id. A. P. 361.—
- 2 With dat., nearer to: propius grammatico accessi, Cic. ap. Diom. p. 405 P. (not elsewhere in Cic.): propius Tiberi quam Thermopylis, Nep. Hann. 8, 3: propius stabulis armenta tenerent, Verg. G. 1, 355.—
- 3 With acc.: ne propius se castra moveret, Caes. B. G. 4, 9: pars insulae, quae est propius solis occasum, id. ib. 4, 28: propius aliquem accedere, id. ib. 5, 36: propius urbem, Cic. Phil. 7, 9, 26: mare, Sall. J. 18, 9.—
- 4 With ab: propius a terris, Cic. N. D. 1, 31, 87: antiquitas quo propius aberat ab ortu et divinā progenie, hoc melius ea cernebat, id. Tusc. 1, 12, 26: ab Urbe, Plin. 17, 25, 38, § 243.—
- B Trop.: ut propius ad ea accedam, quae a te dicta sunt, Cic. Fin. 4, 10, 24; Sen. Ira, 3, 42, 4; Cic. Part. 36, 124: propius accedo: nego esse illa testimonia, id. Fl. 10, 23: a contumeliā quam a laude propius fuerit post Vitellium eligi, Tac. H. 2, 76: nec quicquam propius est factum, quam ut illum persequeretur, he was within an ace of following him, Cic. Clu. 21, 59; so, propius nihil est factum, quam ut occideretur, id. Q. Fr. 1, 2, 5, § 15.
- II Sup.: proxĭmus (PROXVMVS and PROXSVMEIS, Tab. Bant.; late comp. proximior, Sen. Ep. 108, 16; Ulp. ap. Prisc. p. 607 P.; v. below, B. 2. and 3.; cf. in adv. 2. c.), a, um, adj., the nearest, next (class.).
- A Lit., of place: proxima oppida, Caes. B. G. 3, 12: via, Lucr. 5, 103; cf.: via ad gloriam proxima et quasi compendiaria, Cic. Off. 2, 12, 43: ad proximum mare, dein Romam pergerent, Sall. J. 23, 2: in proximos collis discedunt, id. ib. 54, 10: proximum iter in Galliam, Caes. B. G. 1, 10: paries cum proximus ardet, Hor. Ep. 1, 18, 84: agri termini, id. C. 2, 18, 23: proximus vicinus, one's nearest neighbor, Plaut. Most. 3, 1, 138 (669); Ter. Hec. 124; Cic. Att. 2, 14, 2; Dig. 50, 15, 4.—With dat.: Belgae proximi sunt Germanis, Caes. B. G. 1, 1: huic proximum inferiorem orbem tenet πυρόεις, Cic. N. D. 2, 20, 53: proxima Campano ponti villula, Hor. S. 1, 5, 45.—With acc. (not in Cic.): qui te proximus est, Plaut. Poen. 5, 3, 1 (1120): ager proximus finem Megalopolitarum, Liv. 35, 27: Crassus proximus mare Oceanum hiemarat, Caes. B. G. 3, 7, 2: qui proximi forte tribunal steterant, Liv. 8, 32, 12.—With ab, nearest to, next to: dactylus proximus a postremo, next before, Cic. Or. 64, 217: ut quisque proximus ab oppresso sit, Liv. 37, 25: proximus a dominā, Ov. A. A. 1, 139: proxima regio ab eā (urbe), Curt. 10, 5, 18. —Hence, as subst.,
- 1 proxĭmus, i, m., a neighbor, a fellow-man, Val. Max. 6, 9 init.; Quint. Decl. 259.—As subst.,
- 2 proxĭmum, i, n., the neighborhood, vicinity: vicinus e proximo, hard by, Plaut. Aul. 2, 4, 11 (290): aquam hinc de proximo rogabo, from the house next door, id. Rud. 2, 3, 73 (403): cum in proximo hic sit aegra, close by, next door, Ter. Hec. 341: huic locum in proximum conduxi, Cic. Fil. Fam. 16, 21, 4: per impluvium huc despexi in proximum, into our neighbor's, Plaut. Mil. 2, 3, 16 (287).—Plur.: traicit in proxima continentis, Liv. 31, 46, 12.—
- B Trop.
- 1 Of time, the next preceding or following, the previous, last, the next, the following, ensuing: quid proximā, quid superiore nocte egeris, Cic. Cat. 1, 1, 1: his proximis Nonis, cum in hortos Bruti venissemus, id. Lael. 2, 7: Gabinius quem proximis superioribus diebus acerrime oppugnasset, id. Fam. 1, 9, 20: se proximā nocte castra moturum, on the next, i.e. the following night, Caes. B. G. 1, 40 fin.; 2, 12; 3, 18; Liv. 2, 7, 1: proximo anno, Sall. J. 35, 2; Plin. 17, 23, 35, § 208: in proxumum annum (se) transtulit, Cic. Mil. 9, 24: proximo, altero, tertio, denique reliquis consecutis diebus, id. Phil. 1, 13, 32: bello tanto majore quam proximo conatu apparatum est, Liv. 4, 23, 6 Weissenb. ad loc.: IN DIEBVS V. PROXSVMEIS QVIBVS QVISQVE EORVM MAG (istratum) INIERIT, Tab. Bantin. lin. 14; so ib. lin. 12; Cic. Fam. 10, 26, 2; id. Att. 11, 11, 1: censor qui proximus ante me fuerat, id. Sen. 12, 42: die proximi, old abl. form for proximo, Cato ap. Gell. 10, 24, 10, and ap. Non. 153, 11; cf.: crastinus, pristinus, etc., but proximo a. d. VI. Kal. Octobr., recently, last of all, Cic. Att. 18, 5.—
- 2 In order of succession, rank, estimation, worth, etc., the next: summa necessitudo videtur esse honestatis: huic proxima incolumitatis: tertia ac levissima commoditatis, Cic. Inv. 2, 58, 173: observat L. Domitium maxime, me habet proximum, id. Att. 1, 1, 3: proximos dentes eiciunt, Varr. R. R. 2, 7, 2: prima vulnera ... Proxima, Ov. M. 3, 233: proximos illi tamen occupavit Pallas honores, Hor. C. 1, 12, 19: proximum est, ut, it follows that, remains that, the next point is: proximum est ergo, ut, opus fuerit classe necne quaeramus, we must next inquire, Cic. Fl. 12, 27: proximum est, ut doceam, deorum providentiā mundum administrari, id. N. D. 2, 29, 73.—Of value or quality, the next, most nearly approaching, most like or similar: id habendum est antiquissimum et deo proximum, quod est optimum, Cic. Leg. 2, 16, 40: ficta voluptatis causā sint proxima veris, Hor. A. P. 338: proxima Phoebi Versibus ille facit, Verg. E. 7, 22.—Comp.: ut quorum abstinentiam interrupi, modum servem et quidem abstinentiae proximiorem, Sen. Ep. 108, 16.—
- 3 In relationship, connection, or resemblance, the nearest, next, most nearly or closely related, next of kin, most like: AGNATVS PROXIMVS, Fragm. XII. Tabularum: hic illi genere est proximus, Ter. Ad. 651: proximus cognatione, Cic. Inv. 2, 49, 144: id des proximum, id. Leg. 2, 16, 40: proxima virtutibus vitia, Quint. 10, 2, 16: propinquitate, Nep. Ages. 1, 3: proximae necessitudines, Petr. 116.— Comp.: si quis proximior cognatus nasceretur, Ulp. ap. Prisc. p. 607 P.—Subst.: proxĭmi, ōrum, m., one's nearest relatives, next of kin: injuriosi sunt in proximos, Cic. Off. 1, 14, 44; Caes. Fragm. ap. Gell. 5, 13, 6; Phaedr. 5, 1, 16: cum haec omnia cumulate tuis proximis plana fecero, i.e. to your friends, intimates, Cic. Verr. 2, 5, 64, § 165; id. Pis. 32, 79; Gell. 3, 8, 3.—
- b In gen., one's neighbor, fellow-man: sive nostros status, sive proximorum ingenia contemplamur, Val. Max. 6, 9, 1; Quint. Decl. 2, 59: quis est mihi proximus? Aug. in Psa. 118; Serm. 8, 2; 90, 7 init.—
- 4 That is nearest at hand, i. e. apt, fit, suitable, convenient, easy (anteand post-class.): argumentum, Ap. Apol. p. 278: cum obvium proximumque esset dicere, etc., Gell. 3, 14, 12: eamus ad me; ibi proximum est, ubi mutes, there is the fittest, most convenient place, Ter. Eun. 612.—Adv.: proxĭmē (proxume; comp. proximius, v. below, 2. c.), nearest, very near, next.
- 1 Lit., of place, with dat. (not in Cic., rare in Livy): quam proxime potest hostium castris castra communit, Caes. B. C. 1, 72 fin.; Liv. 25, 14, 4.—With acc.: exercitum habere quam proxime hostem, Cic. Att. 6, 5, 3: proxime Pompeium sedebam, id. ib. 1, 14, 3: proxime Hispaniam Mauri sunt, Sall. J. 19, 4.—With ab: a Surā proxime est Philiscum oppidum Parthorum, Plin. 5, 26, 21, § 89: omnes tamen quam proxime alter ab altero debent habitare, Col. 1, 6, 8.—
- 2 Trop.
- a Of time, shortly before or after, last, next: civitates quae proxime bellum fecerant, Caes. B. G. 3, 29: Tito fratre suo censore, qui proximus ante me fuerat, Cic. Sen. 12, 42; id. Part. 39, 137; Plin. Ep. 4, 13, 3: cum proxime judices contrahentur, id. ib. 5, 7, 3.—With acc.: proxime abstinentiam sumendus est cibus exiguus, Cels. 3, 2: proxime solis occasum, Pall. 9, 8, 5.—
- b Of order, rank, estimation, condition, etc., next to, next after, next: proxime et secundum deos homines hominibus maxime utiles esse possunt, Cic. Off. 2, 3, 1: me huic tuae virtuti proxime accedere, id. Fam. 11, 21, 4: proxime a nobilissimis viris, Vell. 2, 124, 4; id. 2, 127, 1: proxime valent cetera lauri genera, Plin. 23, 8, 80, § 158: utilissimum esse omphacium; proxime viride, id. 23, 4, 39, § 79.—With acc.: esse etiam debent proxime hos cari, qui, etc., Cass. ap. Cic. Fam. 12, 13, 2: proxime morem Romanum, closely following the Roman method, Liv. 24, 48, 11: erat res minime certamini navali similis, proxime speciem muros oppugnantium navium, closely resembling, id. 30, 10.—In this sense also with atque: proxime atque ille aut aeque, nearly the same as he, Cic. Fam. 9, 13, 2.—
- c Very closely, nicely, accurately: ut proxime utriusque differentiam signem, Quint. 6, 2, 20 Spald.; cf.: analogia, quam proxime ex Graeco transferentes in Latinum proportionem vocaverunt, id. 1, 6, 3. —Comp.: nonne apertius, proximius, verius? Min. Fel. Oct. 19.
II) Superl. proximus, a, um, sehr nahe, der nächste, A) eig, dem Orte, der Entfernung, der Lage nach, via, eppidum, Caes.: rivi, Curt.: in proximo litore, ganz nahe am Ufer, Nep.: pr. vicinus, Cic.: legio, Hirt. b. G.: lictor, der unmittelbar vor ihm gehende und ihn schützende Trabant, der Leibtrabant, Sall. Iug. 12, 3: proxima est regia cohors, zunächst hinter ihm zieht die Königsschar, Liv. 40, 6, 2. – mit Genet., proximus hydrochoi Oarion, Catull. 66, 94. – mit Dat., huic proximus locus, Cic.: villae urbi proximae, die ganz nahe an der Stadt liegenden, an die Stadt stoßenden, Liv.: u. so proximi itineri vici, Curt.: Belgae proximi sunt Germanis, Caes.: proximus Pompeio sedebam, Cic. ad Att. 1, 14, 3 (vgl. im folg. m. Acc.): qui proximi forte tribunali steterant, Liv. – m. Acc., proximus quisque hostem, Liv.: proximus quisque regem, Tac.: qui te proximus est, der dir zunächst steht, Plaut.: proximus Pompeium sedebam, Cic. fr. b. Diom. 410, 7 (vgl. vorher m. Dat.): qui proximus forte eum steterat, Liv.: proximus mare Oceanum in Andibus hiemarat, Caes.: qui proximi Rhenum incolunt (wohnen), Caes.: dextrum latus, quod proximum hostes erat, Sall.: Laconicus ager, qui proximus finem Megalopolitarum est, Liv. – mit ab u. Abl., dactylus proximus a postremo, Cic.: proximus a domina, Ov.: ut quisque proximus ab oppresso sit, Liv. – loca proxima Carthagine (von Karthago aus), Sall. Iug. 18, 11. – subst., a) proximi, die Zunächststehenden, Phaedr. 5, 1, 16. Caes. b. G. 2, 27, 3 u. 6, 38, 2; die Zunächstwohnenden, Caes. b. G. 6, 2. § 2. – b) proximum, ī, n., das Nächste, die nächste Nähe, die Nachbarschaft, eamus ad me, ibi proximum est, ubi mutes, das ist der nächste Ort, wo du dich umziehen kannst, Ter. eun. 612: quae vis tempestatis ita obscurabat, ut vix proximum (das Nächste) agnoscere possent, Auct. b. Hisp. 2, 5. – e od. ex proximo, Plaut. u. Nep.: de proximo, Plaut. u. Apul.: in proximum, Plaut.: in proximo, Ter. u. Cic. fil. – proxima Illyrici, continentis, die zunächst gelegenen Punkte, Liv. 26, 25, 3 u. 31, 46, 2. – B) übtr.: 1) der Zeit nach u. zwar: a) in bezug auf die Zukunft, nächst, nächstfolgend, nox, Caes.: dies, Curt.: annus, Cic.: aestas, Nep.: petitio, Cic. – m. Dat., morti proximus, Fronto de nep. am. p. 235, 2 N. Apul. met. 1, 12 u. 4, 3. Augustin. de civ. dei 22, 8. § 8. p. 573, 6 D.2 u.a. Eccl. – m. ad u. Akk., ut ad finem vitae proximus esse coepit, seinem Lebensende ganz nahe war, Evod. in Augustin. epist. 158, 2. – m. Acc., eo die, qui proximus illam noctem illucescit, der nach dieser Nacht anbrechende Tag, Gell. 3, 2, 9. – neutr. subst., in proximum, für den nächstfolgenden Tag, Curt. 4, 10 (39), 1. – b) in bezug auf die Vergangenheit, nächstvergangen, letzt, nox, Caes.: proximo triennio, Nep.: die proximi (Lokativ), am letztvergangenen Tage, Cato bei Gell.: proximis superioribus diebus, Cic.: in diebus proximis decem, Sall.: proximis litteris, Cic. (aber Adv. proximo nicht mehr Cic. ad Att. 4, 18, 5 [4, 17, 5], wo jetzt litoribus Britanniae proximis). – 2) der Reihenfolge nach, der nächste, nächstfolgende, quod aetate (dem Zeitalter nach) proximus de iis, qui etc., Nep.: Callicratidas, qui praefectus classis proximus post Lysandrum fuit, unmittelbar (der Zeit nach) nach L. die Flotte befehligte, Cic.: censor, qui proximus ante me fuerat, Cic. – si Macedoniae regnum sublatum foret, proximam Asiam esse, dann komme zunächst A. an die Reihe, Liv. 44, 24, 2. – mit ab u. Abl., ab Romulo proximus (der Zeit nach), Val. Max. 3, 2, 4. – proximum est m. Infin., non nasci homini optimum est, proximum autem (das nächste Beste aber) quam primum mori, Cic. Tusc. 1, 114; vgl. Cic. consol. fr. 11 Kays. (fr. 9 M.): proximum suae dignitatis esse ducebat (zunächst oder vor allem schien seine Ehre zu fordern), adeo fines eorum vastare..., ut etc., Hirt. b. G. 8, 24, 4. – aber proximum est m. folg. ut u. Konj., es liegt am nächsten, meine nächste Aufgabe ist, zu usw., proximum est, ut doceam etc., Cic. de nat. deor. 2, 73; vgl. Flacc. 27; u. = es ist die nächste Folge, ac sic proximum est, ut quies tot dierum et abstinentia cum ceteris, quae praecipiuntur, febrem tollant, Cels. 3, 15. p. 96, 14 D. – 3) dem Range, Werte nach, proximus ei Antigenes visus est, Curt.: observat Lucium Domitium, me habet proximum, Cic.: m. Dat., proximus est huic dignitati ordo equester, Cic.: equites ordini senatorio dignitate proximi, Cic.: proximos illi tamen occupavit Pallas honores, Hor.: mit ab u. Abl., dignus, qui a dis proximus habeatur, Iustin.: proximus a dis immortalibus honos, Suet.: mihi primus qui a te proximus sum, Plin. ep. – dah. in der Kaiserzeit Titel eines Amtes, das dem magister scriniorum folgt, etwa Vize-, zB. proximus scriniorum, Amm.: pr. admissionum, Amm.: pr. libellorum, Amm. – 4) der Beziehung nach, a) einer Pers., der persönl. Beziehung, Freundschaft, Verwandtschaft nach, der nächste, proximus cognatione, Cic., propinquitate, Nep.: hic illi genere est proximus, Ter.: m. Dat., proximus sum egomet mihi, Ter.: amore tibi proximi sumus, Cic.: proximum se praestare alci, sich jmdm. als Nächster (Helfer, Beistand) zeigen, Augustin. – subst., proximus, der Nächste = der Nebenmensch übh., Ps. Quint. decl. 259: Plur., proximi, die nächsten Verwandten, die nächsten Bekannten, die nächste Umgebung, Cic. u.a. – b) einer Sache, nahe stehend, negabat illa se esse culpae proximam, sie treffe die Schuld, Phaedr. 1, 10, 5. – 5) der Ähnlichkeit nach, nächst, nächstliegend, nahe kommend, sehr ähnlich, mit Dat., id habendum est antiquissimum et deo proximum, Cic.: ficta proxima veris, Hor.: proxima maiorum gravitati civitas Spartana, Val. Max.: proxima virtutibus vitia, Quint.: proximum vero (der Wahrheit am nächsten kommend, am wahrscheinlichsten) est ex iis quae traduntur m. folg. Acc. u. Infin., Liv. 2, 14, 3. – neutr. subst., ex proximo (vom Naheliegenden) mutuari, Quint. 10, 1, 12. – 6) dem Jnhalte nach nahe liegend, klar vor Augen liegend, offenkundig, eindringlich, bekannt (s. Hildebr. Apul. apol. 9. p. 458 sq.), signum, Apul.: argumentum, Apul. u. Ps. Quint. decl.: litterae vestrae superiores, sed idcirco magis proximae, Tert.: nonne Maro? quid apertius? proximius? verius? Min. Fel. – proximum est mit Infin., cum obvium proximumque esset (da es zur Hand u. ganz nahe lag) dicere etc., Gell. 3, 14, 12. – neutr. pl. subst., consulamus proxima, Prud. perist. 10, 652. – 7) der Gesinnung nach, m. Dat. – sich an etw. streng haltend, quia religioni suae non modo in dis patriis repetendis, sed etiam in ipso testimonio ac iure iurando proximus fuit, Cic. Verr. 4, 18. – ➳ Compar. proximior, neutr. proximius, Sen. ep. 108, 16. Gaius inst. 3, 7 u. dig. 41, 1, 7. § 3. Ulp. dig. 17, 2, 52. § 9. u. 38, 8, 1. § 8. Paul. dig. 38, 10, 10. § 3. Iustin. inst. 2, 1, 22. Min. Fel. 19, 2. Veget. mil. 1, 20. Cael. Aur. de morb. chron. 5, 2, 46. Gromat. vet. 314, 28; 315, 1; 319, 11. Interpr. Iren. 1, 8, 5. Itala (Clar.) Hebr. 6, 9.
愈近者。— hostem 愈近仇敵。— funeri 愈近死。Epistola propior 新近之札。Id propius vero est 此更近眞。Quod tamen vitium propius virtutem erat 然此過尙近於徳。
Suggest a Translation
See an image
- cf. prope.—In space, nearer, nigher: portus propior, V.: tumulus, L.: Ut propior patriae sit fuga, O.: propior montem suos conlocat, S.—Plurn. as subst: propiora tenens, i. e. pressing nearer, V.—In time, nearer: Septimus octavo propior iam fugerit annus, Ex quo, etc., nearly eight, H.: Maturo funeri, on the verge of, H.— Later, more recent: epistula.—Plurn. as subst, more recent events: ut ad haec propiora veniam.— Fig., closer, more nearly related: quibus propior Quinctio nemo est: gradu sanguinis, O.—More nearly resembling, more like: sceleri quam religioni: tauro, V.: propius vero est, more probable, L.: lingua Britannicae propior, Ta.: scribere Sermoni propiora, H.: propius est fidem, is more credible, L.: quod tamen vitium propius virtutem erat, S.—Nearer, more nearly related, of more concern, of greater import, closer, more intimate: propior societas eorum, qui eiusdem civitatis: sua sibi propiora pericula esse, quam mea: damnum propius medullis, H.: cura, O.—Inclined, attached: Oderat Aenean propior Saturniā Turno, O.
-
…anhelum, et rabie fera corda tument ; maiorque videri, nec mortale sonans, adflata est numine quando iam propiore dei. Cessas in vota precesque, Tros ait Aenea Cessas Neque enim ante dehiscent attonitae magna ora domus .…
Vergil, Aeneid
-
…enim dicam aliud cautum Marcellum me sic, sed non tamen cautissimum. longiori epistulae superiorique respondi. nunc breviori propiorique quid respondeam nisi eam fuisse dulcissimam res Hispanienses valde bonae, modo Balbilium incolumem videam, subsidium nostrae senectutis .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…causa Pompeiani exercitus duces faciebant, crebroque inter se equestribus proeliis contendebant. huc cum cotidiana consuetudine egressae pabulatoribus praesidio propiore ponte legiones Fabianae duae flumen transissent, impedimentaque et omnis equitatus sequeretur, subito vi ventorum et aquae magnitudine pons…
Julius Caesar, Civil War
-
…magna desperatione adfectus essem, ecce tibi et Bruti et tuae litterae ille exsilium meditari. nos autem alium portum propiorem huic aetati videbamus ; in quem mallem equidem pervehi florente Bruto nostro constitutaque re publica. sed nunc quidem ,…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…iam pridem ad Dolabellam accuratissime, modo redditae litterae sint. eius causa et cupio et debeo. venio ad propiorem. cognovi de Alexione quae desiderabam. Hirtius est tuus. Antonio, quoniam est, volo peius esse .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…id ad quod sumitur ; ut aqua pluvia ultimo genere ea est quae de caelo veniens crescit imbri, sed propiore, in quo quasi ius arcendi continetur, genus est aqua pluvia nocens eius generis formae loci vitio et manu…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…necessarium est, quem ad modum sit utendum eo, dicemus, si prius iis de rebus, quae virtuti propiores sunt, dixerimus. Atque etiam subiciunt se homines imperio alterius et potestati de causis pluribus. Ducuntur enim aut…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…semper demereri pro mea mediocritate conitor. Nam qui bona fide deos colit, amat et sacerdotes. Sed quamvis propiorem usum amicitiae tuae iampridem cuperem, mallem tamen nondum invenisse materiam. epicedion in Priscillam Si manus aut similes docilis…
Statius, P. Papinius, Silvae
-
…. nox iam appetebat ; id prohibuit munimenta adoriri ; nec dissimulabant orta luce postero die facturos. dictator ubi propiorem spe dimicationem uidit, ne militum uirtuti damno locus esset, ignibus crebris relictis qui conspectum hostium frustrarentur, silentio…
Livy, ab Urbe Condita
-
…segnes potuitne ultricia Graius virginibus dare tela pater laetusque dolorum sanguine securos iuvenum perfundere somnos at nos volgus iners quodsi propioribus actis est opus, ecce animos doceat Rhodopeia coniunx, ulta manu thalamos pariterque epulata marito. nec vos immunis…
Statius, P. Papinius, Thebais