prospica
prospĭca, ae, f. [prospicio],
- she that takes care or provides beforehand, Naev. ap. Non. p. 155, 24; cf. Lachm. ad Lucr. 5, 679.
prōspica, ae, f. (prospicio), die Fürsorgerin, hāc sibi prospicā, hāc despicā, Naev. com. 25. Vgl. Lachmann Lucr. 3, 679. p. 307.
prōspĭca, æ, f. (prospicio), celle qui pourvoit : Næv. Com. 25.